ตอน 79

เห็นท่าทีที่จริงจังของหลินมี่ สีหน้าที่เคยยิ้มแย้มทะเล้นของกู้เฉินเจ๋อก็หุบลงทันที โดยเฉพาะสิ่งที่แฝงอยู่ในคำพูดของหลินมี่ ยิ่งทำให้เขารู้สึกหวาดหวั่นอย่างประหลาด เขาอดไม่ได้ที่จะจ้องมองหลินมี่สลับกับเว่ยสวินที่นั่งทำหน้าเคร่งขรึมอยู่ข้างๆ ก่อนจะหันกลับมาหาหลินมี่ด้วยสีหน้าที่จริงจังอีกครั้ง "อาจารย์หลิน เชิญท่านว่ามาได้เลยครับ ผมเชื่อใจคุณ!" กู้เฉินเจ๋อละทิ้งท่าทีเพลย์บอย ยืดหลังตรงด้วยความตั้งใจจริงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ในใจของเขารู้สึกกระวนกระวายเล็กน้อย เพราะท่าทีที่หนักแน่นของหลินมี่ต้องหมายถึงเรื่องใหญ่ที่เธอได้เห็นมาอย่างแน่นอน หลินมี่พยักหน้าเบาๆ น้ำเสียงของเธอทุ้มต่ำลง "ฉันเห็นภาพนิมิตหนึ่ง ซึ่งเกี่ยวข้องกับตระกูลกู้ของพวกคุณ ในภาพนั้นมีคนจากตระกูลกู้... ถูกหน่วยงานที่เกี่ยวข้องควบคุมตัวไปในข้อหารับสินบน" เธอจงใจละรายละเอียดบางอย่างไว้ ระบบในโทรศัพท์ของเธอนั้นทรงพลังเกินไป เธอไม่กล้าเปิดเผยข้อมูลการพยากรณ์ทั้งหมดออกมา หากจะให้สาธยายทุกอย่างที่เห็นในภาพนิมิตนั้นออกมาตรงๆ มันคงจะเป็นเรื่องที่น่าตื่นตะลึงจนเกินไป ดังนั้นเธอจึงให้ได้เพียงคำใบ้ที่สำคัญที่สุด ซึ่งเพียงพอที่จะทำให้คนฟังเกิดความระแวดระวัง สิ้นคำพูดนั้น บรรยากาศในศาลาริมน้ำราวกับหยุดนิ่ง ข้อหารับสินบนงั้นหรือ?! นัยน์ตาของเว่ยสวินหดวูบ ความนิ่งสงบเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความลุ่มลึก ข้อหารับสินบนมักใช้กับคนในแวดวงการเมือง และหากเป็นตระกูลกู้ คนที่เข้าข่ายเงื่อนไขนี้ก็มีเพียง 'กู้เทียนอวี้' ซึ่งเป็นเสาหลักของตระกูลกู้สายตรงเท่านั้น เว่ยสวินจ้องมองหลินมี่ลึกซึ้ง ไม่แปลกใจเลยที่เธอจะติดต่อกู้เฉินเจ๋อโดยตรง ดูเหมือนเธอจะรู้อยู่ก่อนแล้วว่าตระกูลกู้กำลังจะเกิดเรื่อง ฝ่ายกู้เฉินเจ๋อนั้นเหมือนถูกสายฟ้าฟาดเข้ากลางใจ เขาทำหน้าไม่อยากจะเชื่อ ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะโพล่งตอบโต้ตามสัญชาตญาณ "เป็นไปไม่ได้! เรื่องแบบนี้... มันจะเป็นไปได้อย่างไร? อาจารย์หลินครับ คุณดูผิดหรือเปล่า? คุณลุงของผม... ท่านจะเป็นแบบนั้นได้ยังไง เป็นไปไม่ได้ที่ท่านจะทำเรื่องแบบนี้" ในสายตาของเขา คุณลุงคือความภาคภูมิใจของทั้งตระกูล เป็นเสาหลักในแวดวงการเมืองที่มีความซื่อสัตย์สุจริตและทรงเกียรติ ยิ่งไปกว่านั้น ตระกูลกู้ไม่ได้ขัดสนเรื่องเงินทองเสียหน่อย เว่ยสวินไม่สนใจปฏิกิริยาของกู้เฉินเจ๋อ สมองของเขากำลังหมุนวนอย่างรวดเร็วเพื่อวิเคราะห์สถานการณ์ "เฉินเจ๋อ ในเมื่อหลินมี่พูดออกมาขนาดนี้ ย่อมไม่ใช่เรื่องเหลวไหล" "ตระกูลกู้มีอิทธิพลสำคัญในหรงเฉิง (蓉城 - Róngchéng) คุณลุงกู้ยิ่งเป็นคนรักเกียรติรักศักดิ์ศรี จะไม่มีทางทำเรื่องโง่เขลาที่ได้ไม่คุ้มเสียแบบนี้แน่ อีกอย่าง เงินสินบนจำนวนเพียงเล็กน้อยแค่นี้ สำหรับคนระดับเขา มันไม่ใช่แค่การทำลายอนาคตตัวเองหรอกหรือ?" เว่ยสวินเว้นจังหวะ น้ำเสียงหนักแน่นขึ้น "ถ้าเช่นนั้น ก็เหลือเพียงความเป็นไปได้เดียว... นี่คือการใส่ร้าย! และจังหวะที่เลือกใส่ร้าย ยังเป็นช่วงหลังจากที่พวกเราสามฝ่ายเซ็นสัญญาความร่วมมือกันพอดี เห็นได้ชัดว่านี่พุ่งเป้ามาที่ตระกูลกู้ หรือกระทั่งพุ่งเป้ามาที่พันธมิตรทั้งสามฝ่ายของเรา!" เมื่อเห็นเว่ยสวินชี้เป้าได้ตรงจุด หลินมี่มองเขาอย่างชื่นชม "คุณพูดถูก ฉันก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน" สีหน้าของกู้เฉินเจ๋อเปลี่ยนเป็นย่ำแย่ เขาไม่ใช่คนโง่ เมื่อเว่ยสวินวิเคราะห์มาถึงจุดนี้ เขาก็เริ่มตระหนักถึงความร้ายแรงของสถานการณ์ขึ้นมาทันที หากคุณลุงถูกใส่ร้ายจริง รากฐานของทั้งตระกูลกู้ย่อมได้รับผลกระทบอย่างหนักแน่นอน พวกคู่แข่งที่จ้องตาเป็นมัน หรือคนที่จ้องจะล้มตระกูลกู้ลงคงจะเหมือนฝูงหมาป่าที่ได้กลิ่นเลือดและพุ่งเข้ามาจัดการในทันที "แล้วเราควรทำยังไงดี?" กู้เฉินเจ๋อเริ่มอยู่ไม่สุข มือไม้สั่นเทา ความทะเล้นจอมปลอมมลายหายไปสิ้น เมื่อเห็นว่าทั้งสองเชื่อมั่นในตัวเธอแล้ว หลินมี่จึงกล่าวต่อ "สิ่งที่ฉันเห็นมีเพียงผลลัพธ์ ส่วนวิธีการใส่ร้ายหรือใครคือผู้อยู่เบื้องหลัง ฉันไม่สามารถล่วงรู้ได้ทั้งหมด แต่ฉันสัมผัสได้ว่านี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นการเตรียมการมาอย่างดี สิ่งสำคัญที่สุดที่พวกคุณต้องทำตอนนี้คือ รีบติดต่อไปยังคุณลุงของคุณ ถามท่านว่าช่วงนี้ไปผิดใจกับใคร หรือมีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นรอบตัวหรือไม่" ทิ้งท้าย หลินมี่เตือนอย่างจริงจัง "ฉันรู้สึกว่าคนทำเป็นคนที่คุ้นเคยกัน ต้องระวังให้ดีและตรวจสอบคนรอบข้างให้ละเอียด" สิ่งที่เธออ่านเจอใน 'ระบบ' เมื่อเช้านี้ เธอเห็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น ส่วนเรื่องจะพัฒนาไปอย่างไร จะถูกตัดสินความผิดหรือไม่ หรือใครเป็นคนทำ เธอก็ไม่ทราบได้ นอกจากว่าในอนาคตเธอจะสุ่มเจอข่าวที่เกี่ยวข้องอีกครั้ง แต่ในเมื่อเธอได้ยื่นมือเข้าไปเปลี่ยนเหตุการณ์นี้แล้ว เธอจึงไม่แน่ใจว่าจะยังเห็นข่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้อีกหรือไม่ เว่ยสวินพยักหน้าเสริม "ถูกแล้ว ตอนนี้ต้องแข่งกับเวลา หากถูกยัดเยียดข้อหาจนมัดตัวแน่น การจะล้างมลทินย่อมยากลำบาก ในฐานะข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ สำนักงานและคนใกล้ชิดของคุณลุงกู้คือจุดที่ควรระวังที่สุด" "เฉินเจ๋อ นายรีบกลับไปตอนนี้ ไปคุยกับพ่อของนาย และบอกเล่าเรื่องทั้งหมดให้คุณลุงกู้ฟัง ให้ท่านเตรียมตัวไว้แต่เนิ่นๆ ช่วงนี้ให้สังเกตคนรอบข้างให้ดี แต่อย่าเพิ่งให้เป็นข่าวใหญ่โต" กู้เฉินเจ๋อรีบลุกขึ้นยืน สีหน้าเคร่งเครียด "ได้! ผมจะกลับเดี๋ยวนี้!" "จำไว้ ทุกอย่างต้องรอบคอบ ยิ่งในเวลาแบบนี้ ยิ่งห้ามสติแตกเด็ดขาด" หลินมี่กำชับ กู้เฉินเจ๋อพยักหน้าตอบรับรัวๆ ก่อนจะรีบก้าวออกจากศาลาไปพร้อมกับกดโทรศัพท์หา กู้เทียนหัว (顾天华 - Gù Tiānhuá) ทันที เว่ยสวินมองแผ่นหลังของกู้เฉินเจ๋อที่ห่างออกไป สายตาของเขาดูลึกซึ้งขึ้น เขากันมาทางหลินมี่แล้วกล่าวอย่างจริงใจ "หลินมี่ ครั้งนี้ขอบคุณคุณมากนะ ผมขอขอบคุณแทนเจ้าเฉินเจ๋อด้วย" "คุณก็พูดเกินไป พวกเราเป็นพันธมิตรกัน เรื่องเดือดร้อนก็ต้องช่วยเหลือกันเป็นธรรมดา" หลินมี่ยิ้มบาง เว่ยสวินลุกขึ้นยืนพลางหัวเราะ "เอาล่ะ ในเมื่อมาถึงนี่แล้ว ไปเดินเล่นในสวนสักหน่อยไหม" "ได้สิคะ" หลินมี่ตอบรับอย่างยินดี ในเมื่อสิ่งที่ควรทำเธอทำไปหมดแล้ว ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับคนของตระกูลกู้เองแล้ว