ตอน 34

บทที่ 34: ศาสตร์แห่งการทำสมาธิ

จางเมี่ยว: ทุกคนเข้าใจไหมว่านี่หมายความว่าอย่างไร? จางเมี่ยว: ความหมายก็คือ ทุกย่างก้าวของเราล้วนอยู่ในสายตาของคนพวกนั้น พวกเขากำลังมองเราเป็นหนูทดลอง เหมือนแมวที่กำลังหยอกเย้าหนูไม่ยอมให้ตายง่ายๆ!

ซ่งสืออวี้: ......ข้าเข้าใจ ข้าเองก็เคยประมาทเพราะคิดว่าตนจะอาศัยอำนาจของพวกคนท้องถิ่นได้ สุดท้ายก็พังไม่เป็นท่า ตอนนี้ยังต้องยอมเป็นวัวเป็นม้าทำงานฟรีให้เขาอยู่เลย

จางจิ้งจิ้ง: แล้วทำไมเขาถึงยอมแบ่งข้อมูลสำคัญขนาดนี้ให้พวกเราล่ะ? @จางเมี่ยว เพื่อนเจ้ามีเงื่อนไขอะไรหรือเปล่า? ข้าเองก็ไม่มีอะไรจะให้นะ แม้ตุ๊กตาที่ข้าเย็บจะมีพลังพิเศษติดตัว แต่มันก็ไม่รู้ว่าเขาจะถูกใจไหม

จางเมี่ยว: จริงๆ แล้วเพื่อนข้าเป็นผู้หญิง แต่เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอก นางไม่ได้ต้องการอะไรเป็นพิเศษ แค่อยากเข้ากลุ่มพวกเราเท่านั้นเอง

เยิ่นซิงสิง: ข้าดูข้อมูลแล้ว ข้าไม่มีความเห็นอะไร

จางจิ้งจิ้ง: ข้าก็ไม่มีสิทธิ์ออกความเห็น @ลู่เสวียนเหอ ต้องถามพี่ลู่

ซ่งสืออวี้: ตัวข้าเป็นเพียงวัวม้าไร้สิทธิ์มีเสียง จะโหวตอะไรก็ถามคนอื่นเถอะ

จางเมี่ยว: @ลู่เสวียนเหอ พี่ลู่ ตัดสินใจเลย ถ้าพี่จะปฏิเสธก็ไม่เป็นไรนะ จางเมี่ยว: จริงๆ แล้วที่นางยอมเอาข้อมูลมาให้ข้า ก็เพราะอยากให้ข้าส่งต่อให้พี่ลู่โดยเฉพาะ... นางบอกว่าอยากผูกมิตรกับพี่ ส่วนพวกเราน่ะเป็นเพียงของแถม

ซ่งสืออวี้: ก็นั่นแหละนะ คนอย่างข้าจะไปมีใครมาหยิบยื่นความหวังดีให้ ที่เขาทำไปก็ไม่ใช่เพราะข้าอยู่ดี

จางจิ้งจิ้ง: ก็ปกติแหละ เราแม้จะเคยเกาะกลุ่มอยู่ในสิบเปอร์เซ็นต์แรกของเหล่าผู้รอดชีวิตบนโลก แต่พักหลังมานี้อันดับเราก็ร่วงกราวรูด เพื่อนข้าก็เหมือนกัน คนที่ข้ารู้จักเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ล้วนถดถอยกันหมด มีเพียงพี่ลู่คนเดียวที่ไม่ตกอันดับ แถมอันดับยังพุ่งสูงขึ้นกว่าเดิมอีก ข้าจำไม่ผิดใช่ไหม?

จางเมี่ยว: จำไม่ผิดหรอก จริงอย่างที่เจ้าว่า เดิมทีอันดับข้ายังเกาะกลุ่มหลักพันต้นๆ แต่ตอนนี้อย่าว่าแต่หลักหมื่นเลย แค่จะเบียดเข้าหลักแสนยังยาก

ซ่งสืออวี้: อย่ามาพูดให้ตัวเองดูดีหน่อยเลย เจ้าไม่ได้อยู่ในหลักแสนด้วยซ้ำ ข้าลองค้นชื่อเจ้าดูแล้ว

เยิ่นซิงสิง: อันที่จริง ในจำนวนหลายพันล้านคน การติดอยู่ในล้านอันดับแรกก็นับว่าเก่งมากแล้ว เฮ้อ... ไม่เหมือนข้า ข้ามันก็แค่ตัวไร้ค่า

ลู่เสวียนเหอ: ข้ามาแล้ว อ่านข้อมูลพวกนั้นดูแล้ว ถือว่ายอดเยี่ยมมาก ในเวลาสั้นๆ ขนาดนี้กลับหาข้อมูลระดับนี้มาได้ ตกลง ให้เขาร่วมกลุ่มได้

จางเมี่ยว: เพื่อนของเพื่อนข้าคนนี้ถือว่าทำงานได้ตรงจุดจริงๆ โอเค ข้าเชิญเข้ากลุ่มแล้วนะ @ชุนมู่

ซ่งสืออวี้: ชื่อดูแปลกดีนะ

ชุนมู่: มาแล้ว! ข้าขอคารวะท่านผู้ยิ่งใหญ่ @ลู่เสวียนเหอ ขอกราบงามๆ เลยนะท่าน! ข้าเพิ่งได้ข้อมูลการอัปเกรดโฉนดที่ดินชุดใหม่มา เลยส่งให้ท่านทันที หวังว่าท่านจะยอมรับคำขอเป็นเพื่อนของข้านะ

ลู่เสวียนเหอที่นั่งอยู่ภายในอาคารหลักเห็นข้อความเหล่านี้ถึงกับนิ่งไปครู่หนึ่ง คราวนี้เขามั่นใจเต็มร้อยว่าฝ่ายนั้นไม่ได้มาดีธรรมดาแน่ๆ แต่ในเมื่อข้อมูลนี้สำคัญจริง เขาจึงไม่ปฏิเสธ

ลู่เสวียนเหอ: เจ้าแอดมาเถอะ

จางเมี่ยว: ข้าว่าแล้วเชียว ที่เจ้าส่งข้อมูลให้ข้าต้องมีจุดประสงค์แอบแฝงแน่ๆ

ชุนมู่: เจ้าคิดว่าข้าทำกุศลหรือไง? ต่อให้ข้าใจบุญ แต่เพื่อนข้าไม่ใจบุญด้วยหรอกนะ นี่เป็นข้อมูลที่นางทุ่มเทแทบตายกว่าจะได้มา กว่าจะรอดมาได้เลือดตาแทบกระเด็น เจ้าไปฝึกหุ่นรบของเจ้าต่อเถอะ ข้างหน้ามีอันตรายรออยู่อีกเพียบ

จางจิ้งจิ้ง: พวกเจ้าไปเอาข้อมูลพวกนี้มาจากไหนกันเนี่ย? ขนาดข้อมูลการอัปเกรดฐานที่ดินยังหาได้? เหลือเชื่อจริงๆ

ชุนมู่: บนโลกนี้มีคนเก่งมากกว่าที่พวกเจ้าคิด แค่พวกเจ้าไม่ใช่หนึ่งในนั้นเท่านั้นแหละ ชุนมู่: แต่ก็ถือว่าพวกเจ้าโชคดีที่ได้อยู่ในกลุ่มเดียวกับพี่ชายท่านนี้

ลู่เสวียนเหออ่านข้อมูลเหล่านั้นแล้วเขาก็พบประเด็นสำคัญ อันดับของเขาที่พุ่งสูงไม่ใช่เพราะเขาพัฒนาฐานได้ดีกว่าคนอื่น เพราะอย่าง ‘เคอเซวี่ย’ ที่อยู่อันดับหนึ่งนั้นสร้างหมู่บ้านไปเรียบร้อยแล้ว คนอื่นๆ ที่ตามมาต่างก็สร้างสิ่งปลูกสร้างต่างๆ ในพื้นที่กันอย่างต่อเนื่อง แต่อันดับของเขาพุ่งขึ้นมาได้เพียงเพราะ ‘ออคตาปุส’ เจ้าปลาหมึกยักษ์นั่นตัวเดียว สิ่งมีชีวิตระดับ 38 ที่ใกล้จะแตะระดับ 7 หากไม่ใช่เพราะพรสวรรค์สายทะเลลึกของเขา ป่านนี้คงไม่มีทางเซ็นสัญญากับใครได้เลย “ดูท่าว่าการพัฒนาฐานของเรายังช้าไปหน่อย” เขารำพึงในใจ

จากนั้นเขาก็เปิด ‘เอกสารข้อมูลเหนือธรรมชาติ’ ออกดู พลังเหนือธรรมชาติในโลก ‘โค้ดซีโร่’ นั้นไร้ขีดจำกัด จึงไม่มีวิถีทางเดียวที่ถูกต้อง ที่โด่งดังที่สุดคือ ‘ศาสตร์แห่งการทำสมาธิ’ และ ‘พันธุกรรมจำกัด’ (ยีนล็อก) ส่วนวิธีฝึกแบบ ‘ลำดับ’ ก็เป็นที่รู้จักแพร่หลาย ทว่าวิธีนั้นต้องอาศัยการอัญเชิญเทพ ซึ่งคนทั่วไปไม่มีสิทธิ์แตะต้อง ศาสตร์แห่งการทำสมาธิจึงเป็นทางเลือกที่เหมาะสมที่สุด และใช้ได้กับหลากหลายอาชีพมากที่สุดในโลกนี้ ท้ายเอกสารมีบทผนวกที่บอกวิธีทำสมาธิแบบพื้นฐานเอาไว้ ซึ่งซ่งสืออวี้บอกว่าแม้มันจะเป็นวิธีทั่วไป แต่ก็ดีกว่าสิ่งที่อยู่ในหัวเขาตอนนี้มากนัก

ต่อมาเขาเปิด ‘คู่มือการใช้โฉนดที่ดิน’ เนื้อหาข้างในบอกเงื่อนไขการอัปเกรดไว้อย่างละเอียด แต่พอเปิดดูจริงๆ เขากลับพบว่าข้อมูลนี้ไม่ได้จำเป็นอย่างที่คิด เพราะโฉนดของแต่ละคนนั้นแตกต่างกัน เงื่อนไขการอัปเกรดจึงไม่เหมือนกันเลยสักนิด สิ่งที่ล้ำค่าที่สุดในเอกสารชุดนี้กลับกลายเป็น ‘วิธีการสร้างสิ่งปลูกสร้างต่างๆ’ ซึ่งน่าจะเป็นเวอร์ชันมาตรฐานทั่วไปในโลกโค้ดซีโร่ ทว่า... นี่คือโลกแห่งความเป็นจริง ไม่ใช่เกม ต่อให้มีพิมพ์เขียว แต่การจะสร้างให้สำเร็จสมบูรณ์นั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

เมื่ออ่านข้อมูลจบหมดแล้ว เขาเปิดช่องสนทนาส่วนตัวอีกครั้ง ลู่เสวียนเหอ: @ชุนมู่ มีประโยชน์มาก ขอบใจ

ชุนมู่: ไม่กล้ารับคำชมค่ะ จริงๆ ข้อมูลพวกนี้เป็นเพียงของพื้นๆ แค่คนจากโลกอย่างพวกเราเพิ่งมาถึงเลยยังไม่มีสิทธิ์และไม่มีเงินซื้อ พอผ่านไปสักพักก็จะรู้ว่าของพวกนี้มีเกลื่อนกลาดไปหมด

จางเมี่ยว: เจ้าเปลี่ยนท่าทีเร็วจังนะ

ลู่เสวียนเหอ: แค่ตอนนี้มันมีประโยชน์ก็พอแล้ว

หลังจากนั้นกลุ่มคนเหล่านั้นก็สนทนากันต่อ แต่เขากลับปิดคู่มือลง และเริ่มนั่งทำสมาธิทันทีโดยไม่หยุดพัก ตามหลักแล้ว การทำสมาธิควรเพ่งจิตไปที่สิ่งที่เห็นได้รอบตัว เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งจึงตัดสินใจจะทำสมาธิโดยเพ่งจิตไปที่ ‘ทะเลลึก’ เพราะพรสวรรค์ของเขาสัมพันธ์กับห้วงมหาสมุทรโดยตรง

การทำสมาธิครั้งแรก... ล้มเหลว ครั้งที่สอง... ครั้งที่สาม... จนถึงครั้งที่เก้า พอถึงครั้งที่สิบ เขาจึงเข้าใจปัญหาของตนเองทันที เขาลุกขึ้นเดินออกไปข้างนอก แล้วกระโจนลงสู่ ‘แม่น้ำหลานชาง’ (岚沧河) แม้จะหายใจใต้น้ำไม่ได้ แต่เมื่อกระแสน้ำไหลผ่านร่างกาย สภาวะทางจิตของเขากลับเปิดออกอย่างเต็มที่ คราวนี้ เมื่อเขาลองทำสมาธิอีกครั้ง... ผลที่ได้ก็เป็นไปตามคาด เขาสามารถเข้าสู่สมาธิได้สำเร็จในครั้งเดียว!

หลังจากนั้นเขาก็ไม่ยอมหยุด ทำสมาธิต่อเนื่องไปเรื่อยๆ จนกระทั่งใกล้จะสำลักน้ำจึงรีบโผล่พ้นผิวน้ำขึ้นมาสูดลมหายใจ “วิธีนี้ประสิทธิภาพต่ำเกินไป” เขาหยิบ ‘ไข่มุกวารีต้นกำเนิด’ ออกมา แต่ทว่าเมื่อใช้มันกั้นกระแสน้ำรอบตัว ความเร็วในการทำสมาธิกลับลดลงหลายเท่าตัว เขาจึงทำได้เพียงวางไข่มุกวารีไว้ใกล้ๆ แล้วสลับกับการโผล่ขึ้นมาหายใจเป็นระยะ ระหว่างนั้นเมื่อถูกรบกวน เขาจึงเกิดความคิดแผลงๆ ลองย้ายไปทำสมาธิในจุดที่น้ำลึกขึ้น แล้วเขาก็พบว่าความเร็วในการทำสมาธิกลับเพิ่มสูงขึ้นไปอีก! นี่มัน... เหลือเชื่อจริงๆ ณ วินาทีนี้ เขาได้เข้าใจอย่างถ่องแท้แล้วว่า พรสวรรค์ของเขาควรจะนำไปใช้อย่างไรกันแน่