ตอน 51

หัวหน้าโครงการบรรยายถึงจุดเด่นและโอกาสอันมหาศาลของเทคโนโลยีนี้ในตลาดพลังงานแห่งอนาคตด้วยความตื่นเต้น พร้อมกับแสดงผลลัพธ์ที่ทำสำเร็จมาแล้วในขั้นต้น “เราคาดการณ์ว่าเมื่อโครงการนี้สำเร็จลุล่วง จะสร้างผลตอบแทนมหาศาลถึงหลักแสนล้าน!” “ฮือฮา~” คำสรุปอันเร่าร้อนของหัวหน้าโครงการเรียกเสียงฮือฮาดังระงมไปทั่วทั้งห้องประชุม ไม่ว่าจะเป็นความแข็งแกร่งด้านเทคโนโลยี ตำแหน่งทางการตลาด หรือภูมิหลังของทีมงาน โครงการนี้ถือว่าโดดเด่นสะดุดตาเหนือกว่าโครงการอื่นๆ จนเหล่านักลงทุนที่มาร่วมงานต่างก็แสดงความชื่นชมออกมาอย่างเห็นได้ชัด ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่คือโปรเจกต์ที่เป็นที่จับตามองที่สุดในค่ำคืนนี้ ทุกคนในงานต่างให้ความสนใจ บางคนถึงกับตั้งใจมาเพื่อโปรเจกต์นี้โดยเฉพาะ ผู้ที่มาร่วมงานล้วนเป็นนักธุรกิจที่มองหาผลกำไร ใครบ้างล่ะจะไม่อยากได้ส่วนแบ่งจากโครงการดีๆ แบบนี้? ทว่า หลินมี่ซึ่งนั่งอยู่ข้างกายเว่ยสวินกลับรู้สึกใจคอไม่ดีขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นรายละเอียดบนหน้าจอ บังเอิญเกินไปหรือไม่? เมื่อช่วงเช้าที่ผ่านมาขณะอยู่ที่บ้าน เธอเปิดดู 'ระบบค้นหายอดนิยม' ตามปกติ และบังเอิญไปเห็นข่าวร้อนข่าวหนึ่งเข้าพอดี 【ด่วน! ประธานกลุ่มบริษัทหงซิงถูกสอบสวนเรื่องทุจริตครั้งใหญ่ ตอนนี้ถูกควบคุมตัวแล้ว หุ้นบริษัทดิ่งฮวบ และโครงการพลังงานใหม่ที่กำลังเป็นที่จับตามองกำลังเผชิญกับภาวะแตกสลาย!】 ในตอนนั้นข่าวนี้ยังไม่ถือว่าแมสมากนัก อยู่แค่ท้ายตารางเท่านั้น ถ้าจำไม่ผิด ข่าวนี้จะกลายเป็นประเด็นใหญ่ในอีกสิบวันข้างหน้า เมื่อถึงเวลานั้นไม่เพียงแต่หัวหน้าโครงการจะถูกจับกุม แต่หุ้นของบริษัทก็จะร่วงกราวรูด และโครงการทั้งหมดจะได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง จากรายงานข่าวนั้น ดูเหมือนว่าเทคโนโลยีหลักของโครงการจะถูกบริษัทอื่นหลายแห่งร่วมมือกันแย่งชิงไป ทำให้มูลค่าของมันลดฮวบลงอย่างมหาศาล หากตัดสินใจลงทุนในโครงการนี้ตอนนี้ อีกสิบวันข้างหน้าก็คงต้องกลายเป็นของไร้ค่าในมือ เว้นเสียแต่ว่าจะยอมทุ่มเงินอีกเป็นหมื่นล้านเพื่อผูกขาดเทคโนโลยีหลักเอาไว้ แต่จะคำนวณอย่างไร การลงทุนนี้ก็ไม่คุ้มเสียอยู่ดี แล้วจะเอาเงินไปละลายแม่น้ำทำไมกัน? เมื่อเห็นทุกคนรอบข้างต่างแสดงท่าทีฮึกเหิม หลินมี่ก็อดถอนหายใจไม่ได้ เธอหันไปมองชายหนุ่มข้างกาย ทว่ากลับเห็นเขากำลังขมวดคิ้วเล็กน้อย ท่าทีดูลังเล เห็นได้ชัดว่าเขาก็แอบสนใจโครงการนี้อยู่ไม่น้อย หลินมี่ใจกระตุกวูบ อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม “ทำไมคะ คุณก็สนใจโครงการนี้เหรอ?” ถึงแม้ว่าการลงทุนนี้อาจจะไม่ถึงขั้นทำให้เขาหมดตัว แต่เธอก็คิดว่ามันไม่มีความจำเป็นเลยสักนิด ในเมื่อรู้อนาคตแล้ว เธอจะไม่ยอมให้คนข้างกายต้องเสียแรงเปล่า อย่างไรเสียตอนนี้เธอกับเว่ยสวินก็นับว่าเป็นเพื่อนกัน จะปล่อยให้เขาเสียประโยชน์ได้อย่างไร เว่ยสวินเป็นคนฉลาดปราดเปรื่อง เมื่อได้ยินคำถามของหลินมี่ เขาก็รู้ทันทีว่าเธอมีความเห็นที่ต่างออกไป และดูเหมือนจะไม่เชื่อมั่นในโครงการนี้เลย “ก็ไม่เชิงหรอกครับ ข้อมูลโดยรวมของโครงการนี้ฟังดูดีมาก แต่เพราะมันดูสมบูรณ์แบบเกินไปจนไม่มีที่ติ นี่แหละที่ทำให้ผมรู้สึกว่ามันไม่ค่อยน่าไว้วางใจ พอมาได้ยินคุณถามแบบนี้ สัญชาตญาณผมคงไม่พลาดแล้วล่ะ” เมื่อได้ยินดังนั้น หลินมี่ก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย “ฉันแค่พูดไปอย่างนั้นเอง คุณจะไม่ประมูลแล้วเหรอคะ?” เธอไม่คิดเลยว่าเว่ยสวินจะตัดสินใจถอนตัวได้ง่ายขนาดนี้ ต้องรู้ก่อนว่าทุกคนในงานต่างมองว่านี่คือโอกาสทอง หากเธอไม่มี 'นิ้วทองคำ' บางทีเธอเองก็อาจจะหลงเชื่อไปแล้วว่านี่คือโครงการที่ดีเยี่ยม ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อครู่เขายังดูสนใจอยู่เลย พอเธอพูดแค่ประโยคเดียวเขาก็ตัดใจได้ทันที จนตัวเธอเองที่เตรียมข้ออ้างไว้สารพัดถึงกับไปไม่เป็น รู้สึกเหมือนดาบที่เตรียมไว้ไม่ได้ใช้งาน “ที่ผ่านมาหลายครั้งคุณก็แค่พูดลอยๆ แต่กลับช่วยผมได้มาก ดังนั้นคำพูดของคุณไม่ใช่เรื่องล้อเล่น ถ้าไม่เชื่อคุณ ผมสิถึงจะขาดทุนย่อยยับ” ดูเหมือนเขาจะเชื่อมั่นในตัวเธอมากเกินไปจนทำให้เธอกลายเป็น 'ฝ่ายแพ้' เว่ยสวินอดหัวเราะไม่ได้ที่เห็นสีหน้าของเธอ “แค่นี้เนี่ยนะ?” หลินมี่ตกตะลึง ตัวตน 'ปรมาจารย์ด้านอภิปรัชญา' ที่เธอสร้างขึ้นมา มันได้ผลขนาดนี้เชียวหรือ? แม้แต่ไม่ต้องอธิบายอะไร อีกฝ่ายก็โน้มน้าวใจตัวเองได้สำเร็จ “แค่นี้ยังไม่พออีกเหรอ? เรื่องที่ผ่านมาก่อนหน้านี้คือข้อพิสูจน์ที่ดีที่สุด ผมเชื่อคุณ เหมือนกับที่เชื่อสัญชาตญาณตัวเอง ต่อไปถ้าคุณมีความคิดอะไรก็บอกผมตรงๆ ได้เลย ไม่ต้องรู้สึกกดดันอะไรทั้งสิ้น คุณแค่เสนอแนะ ส่วนคนที่ตัดสินใจคือผม ไม่ว่าผลลัพธ์จะออกมาดีหรือร้าย ผมก็ควรเป็นคนรับผิดชอบต่อการเลือกของตัวเอง ไม่เกี่ยวกับคนอื่น” เว่ยสวินถือโอกาสนี้บอกความในใจอย่างเปิดเผย เพื่อที่ว่าในการคบหากันหลังจากนี้ เธอจะได้ไม่ต้องกังวลใจ เขาหวังให้หลินมี่เปิดใจกับเขาอย่างแท้จริง “ได้ค่ะ ในเมื่อคุณพูดแบบนี้ ถ้าวันหลังมีปัญหาอะไรอีก ฉันจะบอกตรงๆ เลยนะคะ” หลินมี่ตอบตกลงอย่างไม่อิดออด เว่ยสวินหยิบปากกาบนโต๊ะน้ำชาขึ้นมา ขยี้ตาให้หลินมี่แล้วยิ้มอย่างมีเลศนัย “แต่ถึงอย่างนั้น ขั้นตอนที่ต้องทำก็ยังต้องทำอยู่ดีนะครับ” “...” หลินมี่อ่านความหมายจากคำพูดของเขาออกทันที เธอคลี่ยิ้มอย่างรู้กัน สมแล้วที่เป็นสมรภูมิการค้า! ในขณะที่ทั้งสองคุยกันเบาๆ การอภิปรายในห้องประชุมก็มาถึงจุดสูงสุด พิธีกรเริ่มเข้าสู่ขั้นตอนการเสนอราคาประมูล กระบวนการนี้ไม่ใช่การชูป้ายตะโกนราคาทั่วไป แต่เป็นการให้ผู้ร่วมประมูลเขียน 'ราคาประมูล' ลงในใบเสนอราคา ใครที่เสนอเงินลงทุนสูงกว่า ก็จะได้สิทธิ์ร่วมหุ้นในโครงการพลังงานใหม่นี้ “เป็นไงบ้างครับคุณเว่ย? เตรียมตัวพร้อมหรือยัง? ฝั่งเซิ่งซื่อ (盛世) ของเราคืนนี้หมายมั่นปั้นมือมากนะครับ!” ในตอนนั้น โจวหมิงที่นั่งอยู่อีกฝั่งเอ่ยขึ้นด้วยความมั่นใจ พร้อมส่งสายตาท้าทายไปให้เว่ยสวิน “งั้นเหรอครับ? ถ้าอย่างนั้นก็ขอให้เราสมหวังกันทั้งคู่นะครับ” เว่ยสวินยิ้มตอบด้วยสายตาเรียบเฉย ราวกับไม่ได้ใส่ใจคำท้าทายนั้นเลยแม้แต่น้อย “หึ! หวังว่าคุณจะยังทำตัวเย่อหยิ่งได้แบบนี้ไปเรื่อยๆ นะ” โจวหมิงหันกลับไปด้วยความฉุนเฉียว ในใจเต็มไปด้วยความคับแค้น เดิมทีเขาหวังจะกระตุ้นอีกฝ่ายเพื่อลองหยั่งเชิงดู แต่ไม่คิดว่าเว่ยสวินจะนิ่งสงบได้ขนาดนี้ ไม่ได้รับผลกระทบอะไรเลยแม้แต่นิดเดียว ดูท่าการประมูลครั้งนี้คงต้องปะทะกันตรงๆ แล้ว! “เอาล่ะครับ ทุกท่านเริ่มเสนอราคาได้เลย” ทันทีที่พิธีกรพูดจบ เจ้าหน้าที่ก็แจกใบเสนอราคาให้ผู้ร่วมประมูล เกือบ 90% ของคนในงานต่างสนใจโครงการพลังงานใหม่นี้เป็นอย่างมาก หลายคนเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น จากนั้น บรรยากาศทั้งห้องประชุมก็เงียบกริบ ทุกคนต่างก้มหน้าก้มตาเขียนใบเสนอราคาอย่างเคร่งเครียด นานๆ ครั้งถึงจะได้ยินเสียงกระซิบกระซาบกัน เว่ยสวินเขียนตัวเลขลงในใบเสนอราคาอย่างเด็ดขาดโดยไม่ลังเล จากนั้นก็พับใส่ซองยื่นให้กับเจ้าหน้าที่ที่รออยู่ เพื่อนำไปหย่อนลงในกล่องประมูล