ตอน 8

ชั้นล่างของฐานที่มั่นหลังน้อยแห่งนี้ไม่มีหน้าต่าง ทว่าที่ชั้นสองเขากลับจงใจเจาะหน้าต่างเอาไว้บานหนึ่ง

แน่นอนว่าในสถานที่เช่นนี้ย่อมไม่มีกระแสไฟฟ้า ดังนั้นเมื่อยามค่ำคืนมาเยือน นอกจากแสงไฟจากเตาผิงแล้ว ก็ไม่มีแหล่งกำเนิดแสงอื่นใดอีก

ทันทีที่ลู่เสวียนเหอก้าวขึ้นไปยังชั้นสอง เขาก็เห็นสิ่งมีชีวิตปริศนาตัวหนึ่งกำลังเกาะติดอยู่ที่หน้าต่างด้านนอก ดวงตาที่ดูไม่เหมือนมนุษย์นั่นแปะติดอยู่กับกระจกพอดี มันไม่ใช่รูปโฉมของคน แต่กลับให้ความรู้สึกเหมือนวิญญาณร้าย ความวิปริตและอาฆาตมาดร้ายที่แฝงอยู่ในนั้นทำให้ผู้ที่ได้พบเห็นต้องขนลุกซู่ไปทั้งร่าง

เขาหยุดยืนนิ่งแล้วสูดลมหายใจเข้าลึก พลางคิดในใจอย่างจริงจังว่าชั้นสองก็น่าจะมี ‘เชื้อเพลิงเริ่มต้น’ สักหน่อย ต่อให้เป็นแค่กระถางไฟแบบพื้นฐานก็ยังดี

แม้ว่าการเผชิญหน้าในคราแรกจะดูน่าสยดสยอง แต่ตลอดสองวันที่ผ่านมา เขาก็พบเจอคลื่นลมมาไม่น้อย หลังจากผ่านช่วงเวลาตื่นตระหนกไปได้ไม่กี่วินาที จิตใจของเขาก็กลับมาสงบลงอีกครั้ง

เขาลงมือจัดวางก้อนหินให้เป็นวงล้อมโดยมีแผ่นหินรองอยู่ด้านล่าง เพื่อสร้างเป็นกระถางหินสำหรับจุดไฟชั่วคราวบนชั้นสอง จากนั้นจึงรีบลงไปชั้นล่างเพื่อนำฟืนมาจุดไฟ

สำเร็จ

ดูท่าหลังจากฟืนติดไฟแล้ว มันก็น่าจะใช้เป็นคบเพลิงได้

เขาถือคบเพลิงเดินกลับขึ้นมาที่ชั้นสอง ทันทีที่ก้าวขึ้นไป เจ้าสัตว์ประหลาดที่เกาะอยู่ตรงหน้าต่างก็ส่งเสียงกรีดร้องแสบแก้วหูราวกับหิมะที่สัมผัสถูกเปลวไฟ ก่อนจะอันตรธานหายไปทันที

เห็นดังนั้น ลู่เสวียนเหอจึงวางคบเพลิงลงในกระถางหิน แสงจากเชื้อเพลิงที่ค่อย ๆ เผาไหม้ช่วยขับไล่ความมืดมิดภายในห้องให้สว่างไสวขึ้น

“เชื้อเพลิงศักดิ์สิทธิ์ยับยั้งความมืดได้จริงด้วย”

เขามองออกไปนอกหน้าต่างเห็นความมืดมิดยามค่ำคืนแล้วแค่นหัวเราะออกมาเบา ๆ

จากนั้นเขาก็เริ่มใช้งานโต๊ะทำงาน (Workbench) เพื่อสร้างอุปกรณ์ทั้งหมดที่จำเป็นต้องใช้ในวันพรุ่งนี้ จะได้ไม่ต้องเสียเวลาอันมีค่าในช่วงกลางวันไปกับเรื่องพวกนี้

สองชั่วโมงผ่านไป ความเงียบสงัดของยามค่ำคืนก็เลือนหายไป คืนนี้เสียงภายนอกดังอึกทึกกว่าคืนก่อนหน้ามาก โดยเฉพาะเสียงที่ดังมาจากใต้น้ำ

เขานั่งอยู่ที่ชั้นล่างยังได้ยินเสียง ‘ติ๋ง ติ๋ง’ ของหยดน้ำจากการที่สิ่งมีชีวิตปริศนาปีนขึ้นมาจากน้ำ และฝั่งป่าดงดิบนั้นก็ยิ่งมีเสียงกระซิบกระซาบแปลกประหลาดดังสลับซับซ้อนจนชวนให้หวาดกลัวเกินกว่าจะจินตนาการ

หากใครมาบอกลู่เสวียนเหอตอนนี้ว่าเขาอยู่ในฉากหนังผี เขาก็คงเชื่ออย่างสนิทใจ

พูดให้ชัดคือ บรรยากาศในคืนนี้ แม้แต่ในภาพยนตร์สยองขวัญก็ยังถือว่าน่าสะพรึงกลัวหาตัวจับยาก โชคดีที่ฐานที่มั่นหลังน้อยนี้มีเปลวไฟจากเชื้อเพลิงลุกโชนอยู่ พวกอสูรกายในเงามืดจึงไม่อาจฝ่าเข้ามาในฐานได้ แม้แต่จะเข้าใกล้เกินไปก็ยังทำไม่ได้

ทันใดนั้น... โครม!

พื้นชานชาลาภายนอกถูกกระแทกจนสั่นสะเทือน แสงจันทร์ตกกระทบลงบนผิวน้ำทำให้เขามองเห็นภาพเหตุการณ์ภายนอกผ่านทางหน้าต่างได้อย่างชัดเจน

ทว่าสิ่งที่เห็น... กลับสู้ไม่เห็นเสียจะดีกว่า

มันคือปลาหมึกยักษ์แปดหนวด ร่างกายมีสีน้ำเงินจาง ๆ ดวงตาของมันจ้องเขม็งมาทางนี้อย่างไม่ลดละ

“ทำไมถึงตามมาถึงที่นี่ได้? หรือว่าปลาหมึกตัวนี้จะฉลาดเฉลียวกัน?”

ลู่เสวียนเหอจ้องมองปลาหมึกภายใต้แสงจันทร์ด้วยสายตาฉงนระคนสงสัย

ปลาหมึกตัวนี้ดูคุ้นตาเสียเหลือเกิน ถ้าไม่ใช่ตัวที่เขาเห็นก่อนหน้านี้ ก็คงไม่มีตัวอื่นอีกแล้ว

นอกจากนั้น ยังมีอสูรกายและสิ่งลี้ลับอีกมากมายที่ซ่อนตัวอยู่ในน้ำทยอยปรากฏตัวออกมา เสียงหัวเราะ ‘เจี๊ยก เจี๊ยก’ ที่น่าขนลุกดังแว่วมาจากทางขวา ซึ่งเป็นทิศของป่าดงดิบดึกดำบรรพ์

ไม่เพียงเท่านั้น ยังมีเสียงลากถูขนาดใหญ่ เสียงการต่อสู้ เสียงกรีดร้อง เสียงขบเคี้ยว และเสียงร้องด้วยความหวาดกลัวของมนุษย์ดังระงมไปทั่ว

“?”

ในจังหวะที่ได้ยินเสียงคน เขาลังเลใจอยู่ครู่หนึ่งจึงตั้งใจเงี่ยหูฟังอีกครั้ง

“ไม่หรอก... ไม่น่าใช่ แถวนี้จะมีคนได้ยังไง ได้ยินมาว่าเสียงของซาลาแมนเดอร์ยักษ์คล้ายกับเสียงคน บางทีในโลกนี้อาจจะมีซาลาแมนเดอร์ยักษ์อยู่ก็ได้”

แม้จะคิดแบบนั้น แต่ลู่เสวียนเหอก็เริ่มครุ่นคิดว่า โลกใบนี้มี ‘คนพื้นเมือง’ อยู่จริงหรือไม่

ในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ โอกาสที่จะไม่มีสิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญาอยู่นั้นเป็นเรื่องที่เป็นไปได้ยาก

เขาอยู่ที่นั่นต่ออีกพักใหญ่จนกระทั่งสร้างอุปกรณ์ที่จำเป็นทั้งหมดเสร็จสิ้น ถึงค่อยเดินลงมาจากชั้นสอง เมื่อกลับมายังห้องนอนที่ปลอดภัย เขาก็รู้สึกผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัด โดยเฉพาะสภาพจิตใจที่กลับมาสงบนิ่งอีกครั้ง

ข้างเตาผิงมีปลาที่ย่างเตรียมไว้ให้พร้อม

เขาจึงเอนตัวพิงท่อนไม้ข้างเตาผิง แล้วเปิดหน้าต่างในคู่มือขึ้นมา เพื่อไล่ดูช่องทางแชทและกระดานสนทนา

เมื่อราตรีมาถึง ก็เป็นเวลาสำหรับการพักผ่อน

ไม่ว่าจะเป็นแชนแนลโลกหรือแชนแนลอื่น ๆ ยามค่ำคืนนั้นคึกคักกว่ากลางวันนับร้อยเท่า และช่วงเวลานี้เองที่ทุกคนจะได้รู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาบ้างเล็กน้อย

...

[ช่องแชนแนลพื้นที่]

“พี่ ๆ วันนี้เป็นยังไงกันบ้างครับ ฮิฮิ ในที่สุดผมก็อัปเกรดกระท่อมไม้ได้สำเร็จ แถมยังพบว่ายิ่งเติมฟืนลงในเชื้อเพลิงเยอะเท่าไหร่ เปลวไฟก็ยิ่งทรงพลังขึ้น ตอนนี้ผมอัปเกรดเชื้อเพลิงจนถึงระดับที่ฐานที่มั่นต้องใช้แล้วครับ”

“ข้างบนนั่นมนุษย์ถ้ำหรือไง?”

“มนุษย์ถ้ำ +2 ผมไม่อยากพยายามแล้ว มีใครพอจะช่วยพาผมไปได้บ้างไหม”

“เพื่อนที่ฉันอุตส่าห์ติดต่อได้ตายไปแล้ววันนี้ เฮ้อ เสียดายที่ตรงนี้ฉันไม่มีทรัพยากรเหลือพอ ไม่งั้นคงให้เธอไปบ้างแล้ว”

“ให้ทรัพยากรคนอื่นตอนนี้น่ะเหรอ? คิดว่าตัวเองเป็นยอดฝีมือหรือไง ดูแลตัวเองให้รอดก่อนเถอะ ไม่งั้นเดี๋ยวก็ตายตามกันไปหรอก”

“เหมือนว่าในแชนแนลเราจะมีคนที่เปิดกล่องสมบัติระดับ 2 ได้นะ ฉันเพิ่งเห็นชื่อเขาผ่านแวบ ๆ พวกคุณรู้จักเขาไหม?”

“กล่องสมบัติระดับ 2 เชียวนะ คนบนโลกตั้งเจ็ดแปดพันล้านคน มีคนเปิดได้แค่ไม่กี่ร้อยคนเองมั้ง? ไม่รู้ว่าพรสวรรค์ของเขาคืออะไร ทำไมถึงเก่งขนาดนี้”

“อย่าพูดถึงเลย พรสวรรค์ของฉันคือ ‘เลี้ยงสัตว์’... ดูท่าตอนนี้ฉันคงได้แต่เลี้ยงตัวเองไปวัน ๆ ซวยชะมัด พรสวรรค์แบบนี้จะมีประโยชน์อะไรตอนเอาตัวรอดกันล่ะ”

“เดี๋ยวนี้หินราคาแพงชะมัด พรุ่งนี้ฉันคงรวบรวมหินสำหรับอัปเกรดไม่ครบ มีใครเป็นยอดฝีมือบ้างทักแชทส่วนตัวมาที ผมเปิดได้กล่องสมบัติเจ๋ง ๆ มาอันหนึ่ง อยากแลกเปลี่ยนทรัพยากรกับคุณ”

“พูดอะไรของนาย ไปโพสต์ในกระดานสนทนาหรือตลาดซื้อขายสิ อย่ามาบอกนะว่าอยากเก็บสมบัติที่ว่านั่นไว้กับตัว ตื่นได้แล้ว คนตั้งเจ็ดแปดพันล้านคนยังไม่ถึงคิวให้นายมาอวดหรอก ของธรรมดา ๆ แบบนั้นน่ะ”

ลู่เสวียนเหออ่านถึงตรงนี้ก็เลื่อนผ่านไป แล้วกดเข้ากระดานสนทนาโดยตรง

ทันทีที่คลิกเข้าไปก็พบกับกระทู้แนะนำที่ได้รับความนิยมสูงมาก พร้อมแนบรูปอสูรกายที่อยู่นอกหน้าต่าง

【ฉันเจอ ‘ภูตอาถรรพ์’ ที่พวกคุณพูดถึงแล้ว! ช่วยด้วย!】

เขากดเข้าไปดูรูปภาพอย่างละเอียด สิ่งที่อยู่หลังหน้าต่างนั้นเป็นอสูรกายที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์ ทว่าใบหน้ากลับดูราวกับถูกแช่แข็ง ดวงตากลวงโบ๋ ร่างกายซีดเผือดและบิดเบี้ยว

แถมไม่ได้มีแค่ตัวเดียว แต่พวกมันนับไม่ถ้วนกำลังเกาะอยู่บนหน้าต่างและประตู จนดูเหมือนว่าประตูทั้งบานกำลังจะพังครืนลงมา

เจ้าของกระทู้ระบุว่า เขาได้ยินเสียงบ้านสั่นคลอน ราวกับว่ากระท่อมหลังนี้กำลังจะถูกรื้อถอนในวินาทีถัดไป ทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวอย่างที่สุดและหวังว่าทุกคนจะช่วยเขา

เจ้าของกระทู้: ช่วยด้วย ตอนนี้ฉันควรทำยังไงดี?

ความเห็นที่ 3: อย่าบอกนะว่าฐานที่มั่นของนายตอนนี้ยังเป็นระดับ 1 อยู่?

ความเห็นที่ 5: ก็ระดับ 1 จริง ๆ นั่นแหละ แต่ฉันทำอะไรไม่ได้นี่นา ฉันเอาไปแลกอาหารกับเสื้อผ้าหมดแล้ว จะทำยังไงดีล่ะตอนนี้

ความเห็นที่ 10: ไม่นึกเลยว่าจะได้เจอคนแบบนี้ในโลกต่างมิติ นายมันอัจฉริยะชัด ๆ ทั้งที่เขาก็บอกกันปาว ๆ ว่า 【เชื้อเพลิงสำคัญที่สุด】 【อัปเกรดฐานที่มั่นสำคัญที่สุด】 แต่นายกลับไม่ฟังเลย แถมยังเอาไปแลกเสื้อผ้าอีก ประสาทกินจริง ๆ

ความเห็นที่ 21: ฉันอ่านแล้วคิดว่านายคงไม่รอด... วางใจเถอะ ทุกคนมีระยะเวลาคุ้มครองมือใหม่สามวัน อย่างน้อยก่อนถึงวันที่สี่นายก็ไม่ต้องห่วงว่าจะจบเห่ แต่ถ้าถึงวันที่สี่ นายไม่รอดแน่

ความเห็นที่ 78: นายไม่ได้เติมฟืนใส่กระถางไฟเลยหรือไง?

เจ้าของกระทู้: ฉันเข้าใจแล้ว ขอบคุณทุกคนมาก พรุ่งนี้ฉันจะรีบไปทำเดี๋ยวนี้เลย

ตั้งแต่จุดนี้เป็นต้นไป กระทู้ทั้งกระทู้ก็เบนเข็มไปที่เรื่องของ ‘ภูตอาถรรพ์’

ทุกคนเริ่มอภิปรายกันว่าภูตอาถรรพ์คืออะไร จะรับมือกับมันอย่างไร และเริ่มกังวลถึงวันพรุ่งนี้รวมไปถึงวันที่สี่

ความเห็นที่ 999: ดูท่าคนที่เปิดกล่องสมบัติคนนั้นจะพูดถูก อสูรกายลี้ลับในโลกนี้กำลังค่อย ๆ ฟื้นคืนชีพ ผมเดาว่าหลังจากนี้ทุกวันจะเลวร้ายยิ่งกว่าวันก่อนหน้า ตอนนี้แค่ให้เราได้ปรับตัวเท่านั้นแหละ พอพ้นช่วงมือใหม่ไปแล้ว นั่นแหละถึงจะเป็นการเอาตัวรอดที่แท้จริง

ความเห็นที่ 1001: ที่คุณพูดมาเริ่มทำให้ฉันกลัวแล้วสิ มีประตูวาร์ปไหม? ฉันจะไปดูหน่อย ตกลงตอนนี้เราควรทำยังไงกันแน่?

ความเห็นที่ 1002: (คลิกลิงก์) ก็ ‘ยอดฝีมือลู่’ คนนั้นไง คนแรกที่ประกาศก้องโลกเรื่องเปิดกล่องระดับ 2 ได้ เขาโพสต์เตือนไว้นานมากแล้วว่าโลกนี้จะอันตรายขึ้นเรื่อย ๆ ให้พวกเราหมั่นตัดไม้ สะสมฟืน และถ้าเป็นไปได้ควรใช้วัสดุพิเศษในการอัปเกรด

ลู่เสวียนเหออ่านถึงตรงนี้ คิ้วก็เลิกขึ้นเล็กน้อยเมื่อพบว่าลิงก์ดังกล่าวคือกระทู้ที่เขาเป็นคนตั้งเอง

เขาจึงรีบหันไปตรวจสอบระบบหลังบ้านของตัวเอง

เป็นไปตามคาด... ระบบแทบจะระเบิด

ยอดผู้ติดตามเพิ่มขึ้นมหาศาล

เขาไล่อ่านข้อความส่วนตัวไปสองสามประโยคก่อนจะกดกรองทิ้งทั้งหมด ไม่มีข่าวสารอะไรที่เป็นประโยชน์เลย มีแต่พวกบ่นพึมพำ ขอเกาะขา หรือพวกชอบเอาศีลธรรมมาผูกมัด

ทว่าในส่วนของการอภิปรายท้ายกระทู้เขากลับพบข้อมูลที่เป็นประโยชน์อยู่ไม่น้อย

ความเห็นที่ 7798: คุณพูดถูก ยิ่งสะสมฟืนไว้ตอนนี้ได้มากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี พอพ้นช่วงมือใหม่ไปแล้ว ถ้ากลางวันอยากออกไปตัดไม้หาทรัพยากร ยังไงก็ต้องถูกอสูรกายโจมตีแน่ ๆ ผมเองก็ได้รับบาดเจ็บตอนกลางวันมาแล้ว

ความเห็นที่ 7799: เจ้าของกระทู้ยังไม่โผล่มาอีกเหรอ? ผมอยากจะถามว่าเขาไปเจออะไรมาบ้าง สนใจจะมาร่วมทีมเอาตัวรอดกับผมไหม? ผมส่งข้อความส่วนตัวไปแล้วเขายังไม่ตอบเลย

ความเห็นที่ 8001: ตอนนี้ปรากฏอสูรกายออกมาสามประเภทแล้ว ได้แก่ ภูตอาถรรพ์, พฤกษาปีศาจ, และอสูรมารใต้ทะเล ผมกังวลว่าหลังจากนี้คงไม่ได้มีแค่สามประเภทนี้แน่

ความเห็นที่ 8002: ที่ถูกต้องควรบอกว่า ภูตอาถรรพ์, ปีศาจต้นไม้ราตรี (Twilight Root Treant), พฤกษาเขียวขจี (Azure Treant), พฤกษาขาวซีด (White Bark Treant), จระเข้ยักษ์, ปลากระเบนปีศาจ, แม่มดแพร่เชื้อ, และหนอนยักษ์ ฯลฯ

เมื่อเห็นบุคคลนี้ระบุชื่ออสูรกายออกมามากมายอย่างละเอียด ลู่เสวียนเหอก็เริ่มนิ่งเฉยไม่ได้อีกต่อไป เขาจึงรีบพิมพ์ตอบกลับเพื่อสอบถามทันที