ตอน 43

ลู่เสวียนเหอจ้องมองคำอธิบายของ ‘เมล็ดพันธุ์แห่งไฟ’ (火種 - Huǒzhǒng) ตรงหน้า ในที่สุดเขาก็พอจะเข้าใจได้ว่าสิ่งที่เรียกว่า ‘เมล็ดพันธุ์แห่งไฟ’ ในโลกสมญาศูนย์นั้นมีความหมายอย่างไร มันแทบจะเป็นคนละเรื่องกับสิ่งที่รู้จักกันบนโลกเดิม แต่มันเปรียบเสมือนนิยามเชิงมโนทัศน์มากกว่าจะเป็นเพียงแค่ไฟธรรมดา

ส่วน ‘青空凈火幼年體’ (青空凈火 - Qīngkōng jìnghuǒ - เพลิงบริสุทธิ์นภากระจ่าง) ร่างวัยเยาว์นั้นอยู่ในระดับ 50 เป็นเปลวเพลิงระดับเจ็ด ซึ่งเป็นระดับที่สูงจนน่าเหลือเชื่อ

ระบบแจ้งเตือนของม่านหมอกไม่ได้พูดเกินจริง หากไม่ใช่เพราะจังหวะเวลาและโอกาสที่ประจวบเหมาะสุดขีด เขาก็ไม่มีวันได้ครอบครองเมล็ดพันธุ์ไฟชนิดนี้ ต่อให้แค่เข้าใกล้ก็คงต้องตายในพริบตาแล้ว

ส่วนที่ว่าเขาได้มันมาได้อย่างไร... บางทีอาจเป็นเพราะมันอยู่ใน ‘ทะเลลึก’ ก็เป็นได้?

ในโลกสมญาศูนย์ ระดับเก้าคือจุดที่อ่อนแอที่สุด และระดับศูนย์คือจุดที่แข็งแกร่งที่สุด นี่คือวิธีการแบ่งระดับในโลกแห่งนี้ ส่วนระดับ 1-100 คือระดับที่ ‘ม่านหมอก’ ซึ่งลากคนจากโลกเดิมเข้ามาใช้ตัดสิน

ส่วนกล่องสมบัติก็เป็นไปตามกฎของม่านหมอก คือระดับ 1-9 ยิ่งเลขมากกล่องยิ่งล้ำค่า แต่การใช้ระดับของม่านหมอกวัดพลังที่แท้จริงของสิ่งมีชีวิตนั้นแม่นยำกว่า เพราะระดับ 10-19 คือผู้เหนือระดับหรือสิ่งมีชีวิตระดับเก้า แต่ระดับ 20-40 ล้วนเป็นสิ่งมีชีวิตระดับแปด

ตัวอย่างเช่น ออกโทปัส (奧克塔普斯 - Àokètǎpǔsī) ในตอนนี้ที่อยู่ในระดับ 39 แม้จะเป็นสิ่งมีชีวิตเหนือระดับชั้นแปดเหมือนกัน แต่เมื่อเทียบกับสิ่งมีชีวิตระดับแปดที่เลเวล 20 แล้ว ทั้งสองนั้นห่างชั้นกันราวฟ้ากับเหว

อย่างไรก็ตาม แม้ข้อมูลที่ลู่เสวียนเหอได้รับจะมีจำกัด แต่ ‘เพลิงบริสุทธิ์นภากระจ่าง’ ก็ถือเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่าอัศจรรย์ใจอย่างยิ่ง ยิ่งไปกว่านั้น นี่เป็นเพียงร่างวัยเยาว์เท่านั้น

“ไอ้นี่...”

เขามองดูเปลวไฟสีฟ้าอ่อนตรงหน้าด้วยความลังเล เมื่ออ่านคำอธิบายอย่างละเอียด เขาก็ยิ่งรู้สึกแปลกใจ

“ปกติมันอยู่ในทะเลลึกไม่ใช่หรือ? แต่แม่น้ำหลานชาง (嵐滄河 - Láncāng hé) มันเป็นแค่แม่น้ำ... ก็นะ ผมเคยบ่นอยู่ว่าทำไมในแม่น้ำถึงมีปลาหมึกหรือแมงกะพรุนได้ ทั้งที่พวกนี้มันสัตว์ทะเลชัดๆ”

แม้จะยังสงสัย แต่เขาก็ไม่มีเวลามาหาคำตอบในตอนนี้ เขาจ้องมองไปยัง ‘เพลิงบริสุทธิ์นภากระจ่าง’ ร่างวัยเยาว์และโฉนดที่ดินในมือพลางขมวดคิ้ว “แล้วเจ้าสิ่งนี้... ฉันต้องใช้มันยังไงกัน?”

ลู่เสวียนเหอเปิด ‘คู่มือเอาชีวิตรอด’ ขึ้นมาเพื่อหาข้อมูลในฟอรัม โพสต์ที่เขาตั้งไว้เรื่อง ‘เจ้าของเขตแดนสามารถตามหาเมล็ดพันธุ์แห่งไฟได้’ มียอดตอบกลับไปหลายล้านแล้ว แต่เมื่อไล่ดูจนจบก็ไม่พบข้อมูลที่เป็นประโยชน์ ไม่มีใครตอบคำถามของเขาได้

เขานิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็ถึงบางอ้อ “ก็จริงสิ นี่เพิ่งผ่านมาได้เท่าไหร่กัน ถ้าไม่ใช่เพราะฉันทำสัญญากับสิ่งมีชีวิตเหนือระดับชั้นสูงเข้า ก็คงไม่มีทางคว้าเมล็ดพันธุ์ไฟมาได้เร็วขนาดนี้ ถึงอย่างนั้นฉันก็ยังได้รับมลภาวะจากมันอยู่ดี...”

“ดูท่าคงต้องลองผิดลองถูกด้วยตัวเองแล้ว”

เขาทบทวนขั้นตอนการอัปเกรดฐานที่มั่นและการได้มาซึ่งโฉนดที่ดินอีกครั้ง นั่งคิดทบทวนอยู่บนขอนไม้ในอาคารหลักเป็นเวลานาน ก่อนจะตัดสินใจเก็บ ‘เพลิงบริสุทธิ์นภากระจ่าง’ กลับลงไปในโฉนดแล้วเดินเข้าไปในห้องทำงานที่อยู่ในโกดัง

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เขาก็เดินออกมาพร้อมกับสิ่งของชิ้นหนึ่ง มันเป็นงานไม้สีเขียวที่ส่องประกายจางๆ มีรูปทรงคล้ายแจกันดอกไม้แต่ดูเหมือนเชิงเทียนมากกว่า ซึ่งทำมาจากไม้หายากระดับแปดที่เหลืออยู่ในคลัง

ลู่เสวียนเหอนำสิ่งนี้กลับเข้าไปในอาคารหลัก วางมันลงบนพื้นแล้วหยิบ ‘เพลิงบริสุทธิ์นภากระจ่าง’ ออกจากโฉนดเพื่อใส่ลงไป

*เปรี๊ยะ!*

เสียงแตกร้าวเบาๆ ดังมาจากฐานไม้ โชคดีที่มันเพียงแค่เสียหายเล็กน้อย และเพลิงนั้นก็ถูกติดตั้งลงไปได้สำเร็จ

เขารู้สึกตื่นเต้นเมื่อเห็นสิ่งก่อสร้างเริ่ม ‘งอก’ ออกมาภายในโฉนด แต่ทันใดนั้น— *ปัง!*

ฐานไม้ทั้งหมดแตกละเอียด สิ่งก่อสร้างที่กำลังจะก่อตัวขึ้นก็สลายหายไป

ถึงจะล้มเหลว แต่ลู่เสวียนเหอกลับไม่ท้อถอย ตรงกันข้ามเขายิ่งรู้สึกยินดี “เป็นอย่างที่คิด! ถ้าอยากให้เมล็ดพันธุ์ไฟหลอมรวมกับโฉนดที่ดิน ต้องจัดเตรียมสิ่งก่อสร้างไว้รองรับมัน!”

เหตุผลที่เขาทดลองเช่นนี้ เพราะในระหว่างที่พัฒนาเขตแดน สิ่งก่อสร้างใหม่ๆ จะค่อยๆ ‘งอก’ ออกมาจากโฉนด นี่ดูเหมือนจะเป็นพิธีกรรมการตัดสินแบบพิเศษ

“แต่วัสดุที่ฉันมีอยู่ตอนนี้ไม่เพียงพอที่จะสร้างภาชนะให้มัน...”

แม้แต่ไม้ระดับแปดก็ยังใช้ไม่ได้ ลู่เสวียนเหอนึกไม่ออกจริงๆ ว่าจะมีอะไรอีก จนกระทั่งเขาฉุกคิดถึงสิ่งที่ต้องทำเป็นประจำทุกวันขึ้นมาได้

“น้ำ” เด็กหนุ่มพึมพำกับตัวเอง “ถ้าอย่างนั้น... ลองใช้น้ำสร้างอาคารพิเศษสำหรับกักเก็บเมล็ดพันธุ์แห่งไฟดูจะเป็นไรไป?”

ไม่รู้ว่าจะสำเร็จหรือไม่ แต่เขาก็ตัดสินใจลงมือทำทันที

นับตั้งแต่ช่วงคุ้มครองมือใหม่สิ้นสุดลง เขาก็ไม่เคยลืม ‘พรแห่งทะเลลึก’ ของเขา ทุกวันนี้เขายังคงหมั่นเพียรไป ‘ตักน้ำหาปลา’ ในแม่น้ำหลานชางอยู่เสมอ ก่อนหน้านี้อาหารทั้งหมดของทุกคนในเขตแดนก็มาจากเขานี่แหละ

แม้หลังจากนั้นเขาจะยุ่งกับงานในเขตแดนจนไม่ได้ตรวจสอบคุณสมบัติน้ำที่เก็บมาบ่อยเท่าเดิม แต่น้ำระดับสูงจำนวนมากก็ถูกสะสมไว้ในอาคารหลัก เผื่อว่าจะพบสายน้ำพิเศษที่สามารถรองรับ ‘เพลิงบริสุทธิ์นภากระจ่าง’ ได้

การใช้ ‘น้ำ’ มาใส่ ‘ไฟ’ อาจดูประหลาด แต่นี่คือโลกสมญาศูนย์ อะไรก็เกิดขึ้นได้

เขาสลับที่เก็บเมล็ดพันธุ์ไฟกลับเข้าโฉนด แล้วเดินไปยังถังไม้หลายใบที่วางเรียงรายอยู่ด้านข้างอาคารหลัก เพื่อคัดแยกน้ำแต่ละชนิด

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป สายตาของลู่เสวียนเหอก็เป็นประกาย

“เจอแล้ว!”

【สายธารดาราพิสุทธิ์ (星漿流 - Xīng jiāng liú)：สายน้ำระดับเจ็ด ลักษณะเป็นกระแสน้ำที่มีละอองแสงดาราพริบพราว ทิศทางแรงโน้มถ่วงสวนทางกับน้ำทั่วไป (ไหลขึ้นข้างบน) การอยู่ใกล้เป็นเวลานานสามารถช่วยกระตุ้นปัญญาของ ‘เมล็ดพันธุ์แห่งน้ำ’ ได้เล็กน้อย แม้จะไม่มีประโยชน์โดยตรง แต่หากสิ่งมีชีวิตในน้ำดื่มเข้าไปจะช่วยเพิ่มสติปัญญาอย่างมหาศาล มีคุณสมบัติฟื้นฟูและเติบโตด้วยตัวเองหากไม่ถูกทำลายในพริบตา】

แม้สายน้ำระดับเจ็ดชนิดนี้จะไม่ทรงพลังเท่า ‘น้ำแห่งขุมนรก’ แต่มันเหมาะที่จะเป็นภาชนะรองรับ ‘เพลิงบริสุทธิ์นภากระจ่าง’ ที่สุด!

เขารีบนำของทุกอย่างเข้าไปในห้องทำงานทันที

สองชั่วโมงผ่านไป โฉนดที่ดินและคู่มือเอาชีวิตรอดของเขาก็เกิดการเปลี่ยนแปลงพร้อมกัน