ตอน 1
บทที่ 1 โลกแห่งการเอาชีวิตรอดผ่านม่านหมอกพิศวง
“ยินดีต้อนรับสู่โลกแห่งม่านหมอกพิศวง รหัส 0” “พวกเจ้ากำลังจะเริ่มต้นชีวิตที่แท้จริง ณ ที่แห่งนี้” “นี่คือพรจากม่านหมอก พวกเจ้าจะได้รับฐานที่มั่นเริ่มต้น โปรดเลือกสถานที่ติดตั้งตามใจชอบ” “โลก (地球) อยู่เคียงข้างพวกเจ้า จงสุ่มรับพรสวรรค์แห่งไกอา (Gaia) ของตนเสีย”
เสียงไร้อารมณ์ดังขึ้นในหัวของลู่เสวียนเหอ ในยามที่เขากำลังเดินเล่นอยู่ในรั้วมหาวิทยาลัยช่วงฤดูใบไม้ผลิ เขายังไม่ทันได้ตั้งตัวหรือทำความเข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น ก็ ‘เห็น’ ดาวเคราะห์ดวงหนึ่งที่มีรูปร่างคล้ายโลกหมุนเคว้งอยู่ตรงหน้า จากนั้นเสียงเดิมก็ดังขึ้นอีกครั้ง
“เจ้าได้รับ: พรแห่งท้องทะเลลึก” 【พรแห่งท้องทะเลลึก: เมื่อเจ้าเติบโตขึ้น ความผูกพันระหว่างเจ้ากับท้องทะเลลึกจะยิ่งลึกซึ้ง จนกระทั่งวันหนึ่งเจ้าจะกลายเป็นตัวตนผู้ยิ่งใหญ่แห่งท้องทะเลลึกนั้นเอง】
ทันใดนั้น ภาพตรงหน้าก็เปลี่ยนจากพร่ามัวกลายเป็นชัดเจน ลู่เสวียนเหอตกตะลึงอย่างหนักเมื่อพบว่าตนเองได้ย้ายจากมหาวิทยาลัยมาอยู่ในป่าดิบชื้นที่เต็มไปด้วยต้นไม้ยักษ์สูงเสียดฟ้าเสียแล้ว
“เดี๋ยวนะ นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย?”
เขาขมวดคิ้วแน่นด้วยความสงสัย สารพัดความคิดวิ่งพล่านอยู่ในหัว ก่อนจะก้มลงมองมือตัวเองที่ตอนนี้มีทรงกลมประหลาดและสมุดเล่มหนึ่งปรากฏอยู่ จะว่าไปมันก็เหมือนคู่มือการใช้งานมากกว่าหนังสือทั่วไป
ท่ามกลางความสับสน เสียงปริศนานั้นก็ดังขึ้นอีกครั้ง ทำให้เขาเริ่มเข้าใจสถานการณ์ที่เกิดขึ้น
“โลกแห่งม่านหมอกพิศวง รหัส 0 ยินดีต้อนรับการมาถึงของพวกเจ้า” “ที่นี่ไม่ใช่เกม ทุกคนมีโอกาสเพียงครั้งเดียว โปรดถนอมชีวิตของพวกเจ้าให้ดี” “ไฟในโลกนี้สำคัญเหนือสิ่งอื่นใด จงอย่าปล่อยให้มันดับ โดยเฉพาะในยามค่ำคืน” “พวกเจ้าสามารถเลือกสถานที่วางบ้านไม้หลังแรกได้ตามใจ พรจากม่านหมอกนี้ควรค่าแก่การตัดสินใจอย่างรอบคอบ” “แสงสว่างและดวงอาทิตย์คือสิ่งล้ำค่า ส่วนยามค่ำคืนและม่านหมอกมีเพียงความตายเท่านั้น” “โลกอยู่เคียงข้างพวกเจ้า จงพยายามเอาชีวิตรอดให้ได้ มวลมนุษยชาติ”
ลู่เสวียนเหอเปิด ‘คู่มือการเอาชีวิตรอดในโลกม่านหมอกพิศวง รหัส 0’ ในมือดูเนื้อหาข้างในอย่างละเอียด โดยเฉพาะเรื่องข้อห้ามในยามค่ำคืนและวิธีเลือกสถานที่ตั้งฐานที่มั่น เขาพบความจริงที่น่าตกใจว่า ไม่ใช่แค่เขาคนเดียวที่มาที่นี่ แต่คนทั้งโลกก็ถูกส่งมาด้วย!
เขาเดาไม่ผิด นี่คือการทะลุมิติ เพียงแต่เป็นคนทั้งโลกที่ถูกส่งมาพร้อมกัน
【โปรดเลือกสถานที่ตั้งฐานที่มั่นเพื่อปลดล็อกช่องแชทโลก】
ข้อความนี้ปรากฏอยู่บนหน้าเจ็ดของคู่มือ เขาจ้องมองลูกแก้วสีเหลืองในมือ ความคิดหนึ่งแล่นเข้ามาในหัว เขารู้สึกได้ว่าเพียงแค่เขาสั่งการ บ้านก็จะถูกวางลงทันที แต่ก่อนจะทำเช่นนั้น เขาหวนนึกถึงพรสวรรค์ที่ได้รับมา
【พรแห่งท้องทะเลลึก】
จากคำอธิบาย ดูเหมือนว่านี่จะเป็นสกิลสายเลทเกมอย่างชัดเจน หากเป็นเช่นนั้น ฐานที่มั่นเริ่มต้นของเขาก็ควรจะมีความเกี่ยวข้องกับน้ำ
ลู่เสวียนเหอเงยหน้ามองรอบๆ แล้วก้าวเดินออกไปอย่างระมัดระวัง แม้ตอนนี้จะเป็น “ช่วงคุ้มครองมือใหม่” ทำให้ไม่พบเจออสูรร้ายในป่าทึบ แต่การเดินฝ่าพงหญ้าที่สูงท่วมหัวและเถาวัลย์หนามสำหรับคนยุคใหม่อย่างเขาก็เป็นเรื่องที่สาหัสไม่น้อย
เขาดึงฮู้ดของเสื้อกันลมขึ้นมาคลุมศีรษะเพื่อบังแดดที่ร้อนระอุ เลียริมฝีปากที่แห้งผากเพื่อมองหาแหล่งน้ำ แม้จะไม่รู้วิธีหาแหล่งน้ำขนาดใหญ่ แต่ด้วยความที่ตอนอยู่โลกเดิมเขาชอบกิจกรรมกลางแจ้งและการปีนต้นไม้เป็นชีวิตจิตใจ เขาจึงตัดสินใจปีนขึ้นไปบนต้นไม้ยักษ์เพื่อสำรวจจากมุมสูง
ในป่าดิบชื้นที่เงียบงัด ลู่เสวียนเหอปีนขึ้นไปบนต้นไม้สูงสิบกว่าเมตร เขาอดไม่ได้ที่จะสบถออกมาเบาๆ เมื่อเห็นหมอกสีขาวและสีดำปกคลุมอยู่ไกลๆ บรรยากาศดูไม่น่าไว้วางใจ
“สมชื่อโลกม่านหมอกพิศวงจริงๆ แถวที่ฉันอยู่นี่คงเป็นเหมือนเซฟโซนในเกมสินะ โชคดีที่เห็นแหล่งน้ำอยู่บ้าง แม้จะใกล้ขอบเซฟโซนไปหน่อยก็เถอะ”
เขาตัดสินใจมุ่งหน้าไปทางนั้นทันที ในเมื่อนี่คือ ‘เกม’ การเอาชีวิตรอด ความประมาทคือหนทางสู่ความตาย เขาต้องวางแผนให้รอบคอบที่สุดตั้งแต่เริ่มต้น
หลังจากเดินฝ่าพงไพรอยู่นาน ในที่สุดเขาก็พบแม่น้ำสายกว้างสายหนึ่งไหลผ่านป่าลึก ลู่เสวียนเหอตัดสินใจจะสร้างฐานที่มั่นใกล้กับแม่น้ำแห่งนี้ เพราะเป็นแหล่งน้ำไหลเวียน ส่วนทะเลสาบที่อยู่ไกลออกไปนั้นใกล้กับเขตม่านหมอกเกินไป
ขณะที่กำลังจะวางลูกแก้วสีเหลืองลง เขาเกิดความคิดหนึ่งขึ้นมา “ฐานที่มั่นนี้สร้างใต้น้ำได้ไหม?”
เขาลองทดสอบดูและพบว่าลูกแก้วตอบสนองว่าทำได้ แต่สุดท้ายเขาก็เลือกที่จะสร้างฐานโดยให้ส่วนหนึ่งฝังอยู่ในภูเขาและอีกส่วนหนึ่งจมอยู่ในน้ำ เพื่อความสะดวกในการเข้าออก
ฐานที่มั่นมีเพียงประตูไม้บานเดียว ลู่เสวียนเหอก้าวเข้าไปข้างในทันทีที่สร้างเสร็จ ในตอนนั้นเอง [ช่องแชทโลก] ก็ถูกปลดล็อก พร้อมกับระบบสนับสนุนฐานที่มั่นต่างๆ
“โอ๊ย บ้าเอ๊ย ที่นี่มันที่ไหนกันวะ! ฉันตัดต้นไม้จนมือแทบจะหักแล้วเนี่ย ทำไมมันถึงตัดไม่ลงสักต้นเลย!” “หิวน้ำตายแล้ว ใครก็ได้มีน้ำบ้างไหม อาหารก็ได้ ฉันจะหิวตายอยู่แล้ว ช่วยด้วย!” “ใครมันลากฉันมาที่นี่! ฉันกำลังจะได้สืบทอดมรดกหมื่นล้านนะ ฉันเกลียดแก ฉันเกลียดพวกแกทุกคน!” “xxx ที่รัก เธออยู่ไหน ที่รัก...”
ข้อความนับพันนับหมื่นไหลผ่านหน้าจอเร็วเกินกว่าจะอ่านทัน ลู่เสวียนเหอปิดช่องแชทนั้นไปอย่างเหนื่อยใจ ก่อนจะพลิกอ่านคู่มือหน้าถัดไป
【วันที่สอง: เปิดใช้งานบอร์ดสนทนา】 【วันที่สาม: เปิดใช้งานช่องแชทเขตและแชทส่วนตัว】 【วันที่สี่: ฟืนสำหรับมือใหม่จะหมดลง】 【วันที่ห้า: เปิดใช้งานระบบร้านค้าและกล่องสมบัติ】 【วันที่หก: สิ้นสุดช่วงคุ้มครองมือใหม่】
ลู่เสวียนเหอหรี่ตาลง การนับถอยหลังที่ละเอียดเช่นนี้หมายความว่าการเอาชีวิตรอดในโลกนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย สิ่งที่ต้องทำเป็นอันดับแรกคือการตัดไม้
ภายในฐานที่มั่นไม่ได้หรูหราอย่างที่คิด นอกจากขวานและเสียมเหล็กแล้ว ก็มีเพียงเตาไฟที่กำลังลุกไหม้อยู่ ส่วนพื้นที่ใต้น้ำก็เป็นเพียงบ้านไม้ที่ฝังตัวอยู่ในภูเขา การเข้าออกค่อนข้างลำบากเพราะต้องปีนป่าย
ตามคู่มือระบุว่า นี่คือ “สิทธิพิเศษมือใหม่” ฟืนสามท่อนในเตาไฟจะเผาไหม้ได้สามวัน เมื่อครบกำหนดหากไม่มีฟืนมาเติม ไฟก็จะดับลง และความมืดมิดพร้อมความสยดสยองก็จะมาเยือน
กฎเหล็กของการเอาชีวิตรอดคือ หนึ่ง ต้องรักษาไฟไว้ไม่ให้ดับ สอง ต้องพัฒนาฐานที่มั่น และสาม คือต้องอยู่ให้ห่างจากม่านหมอกและความมืด
【ฐานที่มั่น ระดับ 1】 【เงื่อนไขการอัปเกรด: ไม้, หิน, น้ำ, ไฟ】