ตอน 48

เวลา 18.50 น. ศูนย์ประชุมนานาชาติที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมืองหรงเฉิง (蓉城) สว่างไสวไปด้วยแสงไฟอันหรูหรา งานสมาคมการค้าที่รวบรวมเหล่าอีลีทและเจ้าพ่อในวงการธุรกิจกำลังจะเปิดฉากขึ้นในไม่ช้า ภายในห้องจัดเลี้ยง บรรยากาศเนืองแน่นไปด้วยผู้คน เสียงแก้วไวน์กระทบกันดังก้องไปทั่วงาน เมื่อหลินมี่ควงแขนเว่ยสวินก้าวเข้าสู่ห้องโถงอันหรูหรา สายตานับไม่ถ้วนก็พุ่งตรงมายังพวกเขา ทั้งสายตาที่สืบเสาะ อิจฉาริษยา ไปจนถึงความอยากรู้อยากเห็น ฝ่ายชายนั้นสง่างามดั่งเทพบุตร ฝ่ายหญิงนั้นงดงามเย็นชา ทั้งคู่สวมชุดราตรีในโทนสีที่เข้ากัน ราวกับคู่รักที่หลุดออกมาจากภาพวาด ยิ่งอยู่ภายใต้แสงไฟระยิบระยับยิ่งดูโดดเด่นสะดุดตา ทุกย่างก้าวของพวกเขามีความสอดคล้องอย่างเป็นธรรมชาติ ราวกับว่าคนทั้งสองเกิดมาเพื่อคู่กัน เสียงพูดคุยเจื้อยแจ้วในห้องจัดเลี้ยงเงียบลงชั่วขณะ ก่อนจะระเบิดเป็นเสียงซุบซิบกระซิบกระซาบที่ดังกว่าเดิม "นั่นไม่ใช่คนของตระกูลเว่ยหรอกหรือ? แล้วผู้หญิงข้างๆ นั่นเป็นใครกัน?" "พระเจ้า! คุณเว่ยพาสาวมาร่วมงานด้วยงั้นเหรอ? นี่มันครั้งแรกเลยนะ!" "นั่นสิ ตลอดสองปีมานี้เคยเห็นเขาควงผู้หญิงที่ไหนซะที่ไหน มีแต่ข่าวลือว่าเขาไม่สนใจผู้หญิง" "ผู้หญิงคนนั้นคือใครกัน? หน้าตาไม่คุ้นเลย แต่สวยใช่ย่อยนะ" ผู้คนเริ่มคาดเดาถึงตัวตนของหลินมี่ เพราะกิตติศัพท์เรื่องความ "ไม่แยแสสตรี" ของเว่ยสวินนั้นโด่งดังไปทั่ววงการ การที่เขาทำลายกฎในคืนนี้ย่อมทำให้งานสมาคมการค้ามีสีสันขึ้นมาทันที และแน่นอนว่ามันทำให้หลินมี่กลายเป็นจุดสนใจของงานไปโดยปริยาย ทว่า ในบรรดาสายตาแห่งความชื่นชมและอยากรู้อยากเห็นนั้น กลับมีสายตาหนึ่งที่เต็มไปด้วยความริษยาและโกรธแค้นอย่างไม่ปิดบัง "หลินมี่? ทำไมเป็นเธอ? เธอเข้ามาที่นี่ได้ยังไง!" อู๋เชี่ยน ที่กำลังคอยปรนนิบัติเอาใจคุณหลี่เห็นทุกคนมองไปทางประตู จึงมองตามไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น แต่ภาพที่เห็นกลับทำให้เธอต้องตกตะลึง เธอยอม "ก้มหัว" ปรนนิบัติคุณหลี่อยู่หลายวัน กว่าจะแลกมาซึ่งโอกาสได้ติดตามเขามาในฐานะคู่ควงในงานคืนนี้ งานคืนนี้เต็มไปด้วยเหล่าคนดัง หากเธอสามารถสร้างความสัมพันธ์กับใครสักคนได้ นั่นย่อมเป็นฐานอำนาจที่ดีในอนาคต แต่ทำไมหลินมี่ถึงมาที่นี่ได้? แถมยังแต่งตัวสวยสง่าขนาดนี้? ในงานนี้คงไม่มีผู้หญิงคนไหนโดดเด่นไปกว่าเธออีกแล้ว น่าหงุดหงิดชะมัด! พอเข้ามาปุ๊บก็ดึงความสนใจไปหมด ขณะที่เสียงวิพากษ์วิจารณ์รอบข้างดังแว่วเข้าหู เธอก็สังเกตเห็นชายที่หลินมี่ควงแขนอยู่! เขาคนนั้น! เป็นเขาจริงๆ ด้วย!! เว่ยสวิน ประธานบริษัท ‘หย่าช่วงว่านเซี่ยง’ (亚创万象) ผู้ที่หัวหน้าของเธอพยายามตีสนิท! ได้ยินมาว่าชายคนนี้เชี่ยวชาญด้านการลงทุนเป็นเลิศ สายตาเฉียบคมดั่งเหยี่ยว โปรเจกต์ไหนที่เขาหมายตาไว้ แทบจะการันตีได้เลยว่าไม่มีทางขาดทุน ต่อให้ไม่กำไรมหาศาลก็ไม่มีวันเจ๊ง จนได้ฉายาว่า ‘โซรอส’ แห่งเมืองจีน! หลินมี่ไปยุ่งกับเขาได้ยังไง? หรือว่าตอนงานเลี้ยงคราวก่อนทำให้ทั้งคู่รู้จักกัน? ไม่น่าเป็นไปได้ คนระดับคุณเว่ยจะไปสนใจผู้หญิงธรรมดาๆ อย่างหลินมี่ได้ยังไง แต่อย่างว่า หลินมี่มีข้อดีอยู่อย่างเดียวคือหน้าตาที่สะสวย อาจจะเป็นไปได้ว่าเธอใช้เสน่ห์ยั่วยวนจนจับเขาได้ "หึ! ถึงว่าล่ะ ทำไมถึงเปลี่ยนไปมากขนาดนี้" อู๋เชี่ยนกำแก้วไวน์แน่น สายตาเต็มไปด้วยความเคียดแค้น เมื่อนึกถึงท่าทีเย่อหยิ่งและเงินทองที่หลินมี่แสดงออกเมื่อวานนี้ ทุกอย่างก็กระจ่างชัด ที่แท้ก็เกาะคนรวยนี่เอง! น่าแค้นใจนัก! ดันหาผู้ชายที่ทั้งหล่อทั้งรวยได้ขนาดนั้น ในขณะที่ตัวเธอต้องอยู่กับคุณหลี่พุงพลุ้ยล้านเลี่ยนข้างๆ นี้ เธอรู้สึกคลื่นไส้จนอยากจะบ้าตาย หลินมี่มีสิทธิ์อะไรถึงโชคดีขนาดนี้? ไม่ใช่ว่าเธอเป็นคนประเภทที่ดูถูกพวกคนรวยหรอกเหรอ? สรุปแล้วก็แค่พยายามหาคนรวยเกาะเหมือนกัน แต่คงเป็นเพราะพวกนั้นดูไม่ออกว่าหลินมี่ก็แค่ของเล่นที่พวกเขามองข้ามไป "ประเมินเธอต่ำไปจริงๆ" อู๋เชี่ยนรู้สึกอึดอัดในอก จึงถือแก้วไวน์เดินไปที่หน้าต่างเพื่อสูดอากาศ ในขณะเดียวกัน หญิงสาววัยรุ่นในชุดราตรีสั่งตัดหรูหราอีกคนหนึ่งก็กำลังจ้องมองเว่ยสวินทั้งสองด้วยสายตาอาฆาต มือที่ถือแก้วแชมเปญสั่นเทาจนข้อนิ้วซีดขาว เธอมาจากตระกูลดังและตกหลุมรักเว่ยสวินตั้งแต่แรกพบในงานเลี้ยงเมื่อครึ่งปีก่อน ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา เธอพยายามทุกวิถีทางเพื่อสร้างโอกาสใกล้ชิดเขา แต่ก็ไม่เคยได้รับแม้แต่การเหลียวแล อย่างไรก็ตาม เธอไม่ได้โกรธเคือง เพราะเขาก็ปฏิเสธผู้หญิงทุกคนมาโดยตลอด ตราบใดที่ข้างกายเขาไม่มีใคร เธอก็ยังมีโอกาส เธอหวังว่างานคืนนี้จะเป็นโอกาสดีที่จะได้ใกล้ชิดเว่ยสวิน เธอถึงขั้นเตรียมตัวมาอย่างดีเยี่ยม แต่ภาพที่เห็นตรงหน้าเปรียบเสมือนมีดคมกริบที่กรีดลงกลางใจ "ฉิงฉิง ดูสิว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร? ทำไมคุณเว่ยถึงเลือกเธอเป็นคู่ควง?" "เกิดอะไรขึ้น? ไม่ใช่ว่าเขาไม่สนใจผู้หญิงหรอกเหรอ? แล้วทำไมคืนนี้ถึงทำลายกฎพามาด้วยล่ะ?" "เว่ยสวินทำแบบนี้เกินไปหน่อยไหม ฉิงฉิงของเราตามจีบเขาตั้งนาน ไม่เคยแม้แต่จะเปิดโอกาสให้ แต่ตอนนี้กลับพาผู้หญิงอื่นออกงาน" กลุ่มเพื่อนสาวข้างๆ ซูฉิงต่างพากันโวยวายแทนเธอ คำพูดนั้นแฝงไปด้วยความสะใจและยุยงส่งเสริม ซูฉิงได้ยินดังนั้นจึงถลึงตาใส่คนพูด "ถ้าพูดไม่เป็นก็หุบปากซะ!" "ฉิงฉิง อย่าโกรธไปเลย บางทีเขาอาจจะมีเหตุผลอื่นก็ได้ ก่อนหน้านี้ก็ไม่เคยเห็นผู้หญิงคนนี้มาก่อน ไม่รู้มาจากหลุมไหน" "ใช่ๆ สวยแค่นี้คิดจะมาแย่งคนจากฉิงฉิงของพวกเราเหรอ?" เมื่อได้ยินดังนั้น สีหน้าของซูฉิงก็เริ่มดีขึ้นเล็กน้อย แต่สายตายังคงจ้องเขม็งไปที่หลินมี่ราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ ในจังหวะนั้น อู๋เชี่ยนที่เดินถือแก้วไวน์ผ่านพอดี เมื่อได้ยินบทสนทนาจึงยกยิ้มมุมปากแล้วรีบแทรกตัวเข้าไป "เห้อ~ ยัยนั่นน่ะเหรอ มาจากเมืองเล็กๆ แถวบ้านนอกนั่นแหละ ไม่มีความสามารถอะไรหรอก มีดีก็แค่หน้าตาเอาไว้ปรนเปรอผู้ชายเท่านั้นแหละ" ซูฉิงหันมามองอู๋เชี่ยนด้วยความสนใจ "เธอรู้จักผู้หญิงคนนั้นเหรอ? เล่ามาสิว่าเป็นยังไง ฉันเป็นคุณหนูตระกูลซู ถ้าเรื่องนี้เป็นจริง ฉันไม่ลืมเธอแน่" "รู้จักสิ เธอชื่อหลินมี่ เป็นเด็กฝึกงานที่บริษัทฉันเองแหละ แต่นิสัยเสียไม่ค่อยอยู่ในกฎระเบียบ บริษัทเลยไล่ออกไปเมื่อไม่กี่วันก่อน ไม่คิดเลยจริงๆ ว่าจะไปคว้าตัวคุณเว่ยมาได้" เมื่อได้ยินว่าอีกฝ่ายคือคุณหนูตระกูลซู อู๋เชี่ยนก็ดีใจจนเนื้อเต้น หึ! นังคนชั้นต่ำจะมีคนจัดการให้แล้ว เธอทำอะไรหลินมี่ไม่ได้ แต่คุณหนูตระกูลซูคนนี้ดูท่าทางไม่ธรรมดา คงมีวิธีจัดการมากมาย เธอแค่รอชมละครสนุกๆ ก็พอ ซูฉิงจับความนัยได้จึงรีบถามต่อ "เธอหมายความว่ายังไง? เธอรู้เหรอว่าสองคนนี้ไปรู้จักกันได้ยังไง?" "ใช่... เมื่อช่วงก่อนบริษัทจัดงานเลี้ยงเพื่อขอบคุณลูกค้ารายใหญ่ หลินมี่..." อู๋เชี่ยนจึงเริ่มกระซิบเล่าเหตุการณ์ในคืนนั้นให้กลุ่มเพื่อนฟัง โดยเธอตั้งใจบิดเบือนรายละเอียดหลายจุดเพื่อให้คนฟังจินตนาการไปไกลถึงความสัมพันธ์ที่ไม่เหมาะสม ส่วนคนอื่นจะเข้าใจอย่างไรนั้น ก็ไม่ใช่เรื่องที่เธอต้องรับผิดชอบแล้ว