ตอน 81

“คราวนี้แหละ ข้าจะต้องเหยียบตระกูลกู้ให้จมดิน!” แววตาของหลี่เต๋อหมิงฉายความเหี้ยมเกรียม หากกู้เทียนอวี้ล้มลง ร่มเงาคุ้มหัวของตระกูลกู้ก็จะมลายหายไป และนั่นจะเป็นโอกาสให้ตระกูลหลี่ของเขาได้ก้าวขึ้นมาพลิกสถานการณ์ แผนการที่พวกเขาวางเอาไว้รัดกุมทุกขั้นตอน ราวกับไร้ช่องโหว่ เหตุผลที่พวกเขาเร่งมือลงมืออย่างรวดเร็ว เป็นเพราะจังหวะเวลานี้ช่างประจวบเหมาะเหลือเกิน กู้ซื่อกรุ๊ปเพิ่งจะลงนามความร่วมมือเชิงกลยุทธ์กับมี่ซิงอินเวสต์เมนต์และหย่าช่วงว่านเซี่ยง สื่อมวลชนกำลังตีข่าวเรื่องนี้กันครึกโครม ในขณะที่กำลังเป็นที่จับตามองเช่นนี้ ย่อมเป็นช่วงเวลาที่ง่ายที่สุดที่จะสร้างกระแส พวกเขาคว้าโอกาสจากความร้อนแรงนี้เอาไว้ เพื่อให้แน่ใจว่าทันทีที่มีความเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อย มันจะถูกขยายความและกลายเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ไปทั่ว บางครั้ง… พลังของกระแสสังคมก็เปรียบเสมือนคมมีดที่เฉียบคม พวกเขามั่นใจว่าครั้งนี้จะสามารถลากตระกูลกู้ลงสู่โคลนตมได้อย่างถอนรากถอนโคน ไม่มีวันได้ผุดได้เกิด และสองตระกูลของพวกเขาก็จะได้เป็นตาอยู่คอยเก็บเกี่ยวผลประโยชน์จากความโกลาหลนี้ หรือถึงขั้นจัดระเบียบวงการธุรกิจในเมืองหรงเฉิงใหม่ทั้งหมด ทว่า พวกเขาหารู้ไม่ว่าการ ‘สนทนาเล่น’ ที่โรสแมเนอร์ และ ‘การคาดการณ์’ ที่เหลือเชื่อของหลินมี่ ได้เปิดโปงแผนชั่วของพวกเขาต่อหน้าคนตระกูลกู้ไปเรียบร้อยแล้ว การห้ำหั่นกันอย่างเงียบเชียบได้เริ่มต้นขึ้น ** อีกด้านหนึ่ง กู้เทียนอวี้เรียกคนสนิทที่ไว้ใจได้ที่สุดมาทันที รวมถึงเลขาส่วนตัวและอดีตลูกน้องที่เกษียณไปนานแล้ว เพื่อเริ่มตรวจสอบภายในอย่างลับๆ กู้เทียนอวี้ตระหนักดีว่าหากทุกอย่างเป็นไปตามที่หลินมี่เตือนว่าเขาถูกใส่ร้าย คนที่ลงมือทำเรื่องนี้ย่อมต้องเป็นคนที่ใกล้ชิดที่สุด ในตอนนี้คนที่เขาต้องระวังที่สุดคือคนในสำนักงาน ดังนั้นหากจะสืบสวนก็ต้องหลีกเลี่ยงคนเหล่านั้น เขาจึงให้อดีตลูกน้องแอบไปขอข้อมูลบันทึกการเข้าออกสำนักงานของเขาตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา และสั่งให้หวังซวี่ เลขาส่วนตัว ช่วยจัดเตรียมเอกสารโดยอ้างเหตุผลว่าเพื่อตรวจสอบแฟ้มงาน กู้เทียนอวี้สังเกตเห็นอย่างเฉียบคมว่า เมื่อเขาเอ่ยถึงการทำความสะอาดกล่องเอกสารที่ ‘ไม่ค่อยได้ใช้งาน’ แววตาของหวังซวี่วูบไหวอย่างไม่เป็นธรรมชาติ แม้จะรีบซ่อนเร้นไว้ได้อย่างรวดเร็วก็ตาม “หวังซวี่ ปกติแล้วเจ้าเอาอะไรใส่ไว้ในกล่องใบนี้?” กู้เทียนอวี้ถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้พิรุธ หวังซวี่ใจสั่นระรัว เม็ดเหงื่อผุดพรายบนหน้าผาก แต่เขาก็แสร้งทำเป็นใจเย็นแล้วตอบว่า “ท่านกู้ กล่องนี้ปกติผมใส่เอกสารและข้อมูลเก่าที่ไม่ค่อยได้ใช้ครับ กลัวฝุ่นเกาะ เลยเอาไปวางไว้ที่มุมห้อง” “อืม” กู้เทียนอวี้พยักหน้าเล็กน้อย บนพื้นผิวดูเหมือนไม่ติดใจสงสัยอะไร แต่เขากลับสั่งให้อดีตลูกน้องคนสนิทรีบเข้าไปตรวจสอบกล่องเอกสารใบนั้นอย่างละเอียดในช่วงที่หวังซวี่ไม่อยู่ เป็นไปตามคาด ในรอยแยกที่ก้นกล่อง พวกเขาพบถุงพลาสติกที่ห่อด้วยกระดาษน้ำมันอย่างแน่นหนา ภายในนั้นบรรจุธนบัตรใบละร้อยฉบับใหม่เอี่ยมไว้ถึงสิบปึก นอกจากนี้ยังมี ‘ใบเสร็จรับเงินค่าตอบแทน’ ปลอมๆ อีกสองสามใบ วันที่และจำนวนเงินในนั้นสอดคล้องกับธุรกรรมสมมติอย่าง ‘ลงตัว’ ราวกับจับวาง “ช่างเป็นกับดักที่วางไว้อย่างละเอียดถี่ถ้วนจริงๆ!” กู้เทียนอวี้มองดู ‘ของกลาง’ ที่เป็นหลักฐานมัดตัวแน่นหนา สีหน้าของเขามืดมนดุจพายุ เงินก้อนนี้และใบเสร็จเหล่านี้ หากถูกค้นพบเข้าจริงๆ เขาคงไม่มีคำพูดใดที่จะมาแก้ต่างต่อหน้าสายตาของสาธารณชนได้ เขาจึงสั่งให้คนนำ ‘เงินสกปรก’ และใบเสร็จปลอมเหล่านั้นไปเก็บรักษาไว้ที่อื่นอย่างลับๆ พร้อมถ่ายรูปเก็บหลักฐานไว้ว่าหวังซวี่เคยแตะต้องมัน และเก็บรักษาหลักฐานสำคัญนี้ไว้เผื่อเหตุฉุกเฉิน คนสนิทของกู้เทียนอวี้จัดการตรวจสอบภูมิหลังของหวังซวี่อย่างรวดเร็ว และพบว่าอีกฝ่ายกำลังติดการพนันอย่างหนัก เป็นหนี้นอกระบบก้อนโต อีกทั้งช่วงนี้ยังดูมีเงินทองใช้จ่ายฟุ่มเฟือยและมีพฤติกรรมน่าสงสัย เรื่องนี้ทำให้กู้เทียนอวี้เข้าใจแจ่มแจ้ง หนอนบ่อนไส้คือตัวการจริงๆ! และสิ่งที่อยู่เบื้องหลังหวังซวี่ ย่อมไม่ใช่แค่ผลประโยชน์ส่วนตัวอย่างแน่นอน เขาไม่ได้รีบเปิดโปงหวังซวี่ แต่เลือกที่จะ ‘ใช้วิธีตาต่อตา ฟันต่อฟัน’ รอให้ฝ่ายนั้นกระโจนเข้าหาตาข่ายด้วยตัวเอง “ในเมื่อพวกเจ้าอยากเล่นนัก ข้าก็จะเล่นเป็นเพื่อนพวกเจ้าให้ถึงที่สุด!” แววตาของกู้เทียนอวี้ฉายความโหดเหี้ยม เขาเริ่มวางแผนตอบโต้ทันทีเพื่อดัดหลังคนที่คิดจะก่อเรื่องให้ได้รู้ซึ้งถึงผลของการขุดหลุมฝังตัวเอง เพื่อไม่ให้หวังซวี่ระแวง กู้เทียนอวี้สั่งให้คนเปลี่ยนของภายในถุงพลาสติกทั้งหมด โดยเปลี่ยนเงินสดเป็นเงินกงเต๊ก และแก้ไขเนื้อหาในใบเสร็จเสียใหม่ หากไม่สังเกตให้ดี มองจากภายนอกเพียงแวบเดียว ย่อมยากที่จะจับผิดได้ “หึ คราวนี้ก็มารอดูกันว่าพวกเจ้าจะแสดงละครฉากนี้กันอย่างไร” ** เป็นไปตามที่หลินมี่สังหรณ์และตระกูลกู้คาดการณ์ไว้ ในเช้าวันต่อมาหลังจากที่ฝั่งกู้เตรียมตัวรับมือไว้อย่างพร้อมสรรพ ก็มีจดหมายร้องเรียนนิรนามถูกส่งไปยังคณะกรรมการตรวจสอบวินัยของเมืองหรงเฉิง ในจดหมายระบุข้อมูลไว้อย่างหนักแน่น ทั้งยังระบุตำแหน่งที่ซ่อน ‘เงินสกปรก’ ในห้องทำงานของกู้เทียนอวี้เอาไว้อย่าง ‘หวังดี’ พร้อมย้ำให้หน่วยงานตรวจสอบเข้าค้นหาในทันที หัวหน้าหน่วยให้ความสำคัญอย่างมาก จึงจัดตั้งทีมสอบสวนและขอหมายค้นอย่างรวดเร็ว อีกด้านหนึ่ง กู้เทียนอวี้กำลังนั่งตรวจเอกสารในห้องทำงานตามปกติ ทันใดนั้นประตูห้องก็ถูกเคาะ เจ้าหน้าที่ตรวจสอบวินัยหลายนายในชุดเครื่องแบบเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “ท่านรัฐมนตรีกู้ เราได้รับแจ้งเบาะแส จึงจำเป็นต้องตรวจสอบห้องทำงานของคุณตามระเบียบ หวังว่าคุณจะให้ความร่วมมือ” หัวหน้าทีมกล่าวอย่างไร้อารมณ์ พร้อมกวาดสายตาคมกริบไปทั่วห้อง กู้เทียนอวี้แค่นหัวเราะในใจ แต่บนใบหน้ายังคงนิ่งเฉย เขาค่อยๆ วางปากกาลงแล้วลุกขึ้นยืนด้วยท่าทีสงบและเปิดเผย “แจ้งเบาะแส? ในเมื่อเป็นการตรวจสอบตามระเบียบ ข้าก็ย่อมต้องให้ความร่วมมือ! กู้เทียนอวี้ผู้นี้ใช้ชีวิตและทำงานอย่างโปร่งใสมาโดยตลอด ย่อมไม่มีอะไรต้องละอายใจ! ข้าเชื่อว่าหน่วยงานตรวจสอบจะดำเนินการอย่างเที่ยงธรรม พวกเจ้าเชิญตรวจได้เลย ข้าจะให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่” เขากล่าวพลางเหลือบมองคนที่ยืนอออยู่หน้าห้องทำงาน ซึ่งหนึ่งในนั้นคือหวังซวี่ ในวินาทีที่เขามองไป อีกฝ่ายกลับก้มหน้าหลบสายตาโดยสัญชาตญาณ เห็นได้ชัดว่านั่นคือท่าทีของคนมีความผิด “ดี ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือ!” จากนั้น ทีมสอบสวนก็เริ่มเข้าค้นห้องทำงานทั้งหมด พวกเขาพุ่งเป้าไปที่กล่องเอกสารที่ระบุไว้ในจดหมายร้องเรียน แต่ในห้องมีกล่องอยู่หลายใบ ทีมสอบสวนตรวจดูอย่างรวดเร็วและล็อคเป้าหมายไปยังกล่องใบหนึ่ง เจ้าหน้าที่รีบขยับแฟ้มงานชั้นบนออกอย่างระมัดระวัง แล้วมือของพวกเขาก็เอื้อมไปที่ก้นกล่อง “เจอแล้ว!” เจ้าหน้าที่สองคนมีสีหน้ายินดี พวกเขาหยิบห่อของที่ถูกห่อด้วยกระดาษหนังสือพิมพ์เก่าๆ ออกมาจากกล่องด้วยความตื่นเต้น วินาทีนั้น ราวกับอากาศหยุดนิ่ง ทุกสายตาจับจ้องไปที่ห่อเหล่านั้น ราวกับว่าพวกเขาได้พบหลักฐานมัดตัวสมความปรารถนา “ท่านรัฐมนตรีกู้ คุณคงต้องไปกับเราสักหน่อยแล้ว” ชายที่เป็นหัวหน้ากล่าวด้วยใบหน้าเย็นชา ทว่า กู้เทียนอวี้กลับยังคงนั่งอยู่ด้วยท่าทีสบายๆ เขาถึงกับหยิบถ้วยชาขึ้นมาจิบช้าๆ ก่อนจะกวาดสายตามองเจ้าหน้าที่เหล่านั้นด้วยแววตาเรียบเฉย แล้วเอ่ยปากขึ้นด้วยน้ำเสียงเรื่อยเปื่อย