ตอน 38

เมื่อพูดมาถึงตรงนี้ เว่ยสวินก็ยิ้มพลางมองไปที่หลินมี่ “ในเมื่อคุณสนใจเรื่องการลงทุนร่วม (Venture Capital) ขนาดนี้ สนใจจะไปสัมผัสบรรยากาศจริงที่งานสักหน่อยไหม? โอกาสแบบนี้หาได้ยากนะ อีกอย่างคุณจะได้ทำความรู้จักกับคนเก่งๆ และโปรเจกต์การลงทุนดีๆ อีกด้วย” “จริงเหรอคะ? แต่ว่า... ฉันจะไปได้จริงๆ เหรอ? งาน商会 (สมาคมการค้า) แบบนี้น่าจะมีจำกัดจำนวนผู้เข้าร่วมอยู่แล้วไม่ใช่หรือคะ?” หลินมี่ถามด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อย โอกาสแบบนี้หาได้ยากจริงๆ และหากไม่มีคนแนะนำ ต่อให้เป็นเธอเองก็คงไม่มีทางเข้าถึงช่องทางเหล่านี้ได้ เธอเองก็กำลังขาดโอกาสที่จะพาตัวเองก้าวเข้าสู่แวดวงชนชั้นสูงพอดี ต้องยอมรับเลยว่าบางครั้ง เส้นสายและความสัมพันธ์ก็เป็นเรื่องที่สำคัญอย่างยิ่งจริงๆ เห็นดังนั้น เว่ยสวินก็ยิ้มออกมาแล้วเอ่ยคำเชิญด้วยท่าทีจริงใจ “ในเมื่อผมพูดไปขนาดนี้ ย่อมพาคุณไปได้แน่นอน ปกติงานแบบนี้แขกที่ได้รับเชิญมักจะพาคู่ควงไปร่วมงานด้วย ไม่ทราบว่าคุณจะรังเกียจไหมถ้าจะมาเป็นคู่ควงให้ผม?” “เอ่อ... แล้วปกติคุณมีคู่ควงที่จัดเตรียมไว้แล้วหรือเปล่าคะ?” หลินมี่อยากจะตอบตกลงไปทันที แต่ก็นึกขึ้นได้ว่างานจะมีขึ้นในอีกสองวันข้างหน้า ตามปกติแล้วฝ่ายนั้นน่าจะเตรียมเรื่องคู่ควงไว้ล่วงหน้าแล้วไม่ใช่หรือ? หากเขามีคู่ควงที่ตกลงกันไว้แล้วจริงๆ การที่เธอเข้าไปแทรกกลางกะทันหันแบบนี้คงไม่ดีแน่ เธอรู้ดีว่าเว่ยสวินต้องการจะช่วยเหลือเธอด้วยความรู้สึกขอบคุณ แต่เธอไม่อยากให้เขาต้องเสียชื่อเพราะเธอ จนกลายเป็นการสร้างหนี้บุญคุณเพิ่มขึ้นไปอีก เว่ยสวินเดาความคิดอีกฝ่ายออกจึงอดหัวเราะไม่ได้ “วางใจเถอะครับ ผมไปร่วมงานไม่เคยพาคู่ควงไปหรอก แค่มีหานหลินไปด้วยก็พอแล้ว ดังนั้นผมไม่ได้นัดใครไว้ล่วงหน้าแน่นอน” สำหรับงานที่เป็นทางการขนาดนี้ การพาผู้หญิงไปร่วมงานด้วยมีแต่จะเพิ่มปัญหาให้เขาเสียมากกว่า “งั้น...” พอได้ยินแบบนั้น ในใจของหลินมี่ก็นึกอยากจะถามสวนกลับไปโดยอัตโนมัติว่า แล้วทีนี้เธอไม่ถือว่าเป็นผู้หญิงหรือไง? ในเมื่อเขาไม่เคยพาคู่ควงไปร่วมงาน แล้วทำไมครั้งนี้ถึงเจาะจงจะพาเธอไป? นั่นหมายความว่าเขากำลังทำลายกฎของตัวเองชัดๆ ทว่าพอคำพูดจ่ออยู่ที่ริมฝีปาก เธอก็รู้สึกว่าหัวข้อนี้เริ่มจะล้ำเส้นความสนิทสนมเกินไปหน่อย เลยตัดสินใจหยุดไว้แค่ตรงนั้นดีกว่า ไม่จำเป็นต้องหาคำตอบให้ชัดเจนเกินไป นั่นมีแต่จะทำให้ทั้งคู่กระอักกระอ่วนใจ สู้ตอบตกลงอย่างเปิดเผยไปเลยดีกว่า ถือเสียว่าเป็นมิตรภาพและการตอบแทนน้ำใจระหว่างเพื่อน รอให้มีโอกาสหน้าค่อยหาทางตอบแทนเขาก็แล้วกัน “ถ้าอย่างนั้นก็ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะ การได้เป็นคู่ควงของคุณถือเป็นเกียรติของฉัน และขอบคุณสำหรับคำเชิญด้วยค่ะ” “คุณนี่เกรงใจเกินไปแล้ว ตอนนี้เราก็ถือว่าเป็นเพื่อนกันแล้วนะ ไม่ต้องถือสาเรื่องมากขนาดนั้นหรอก อีกอย่างคุณเองก็เคยช่วยผมไว้ถึงสองครั้งเชียวล่ะ” เมื่อเห็นเธอตอบตกลงเป็นคู่ควง มุมปากของเว่ยสวินก็ยกยิ้มขึ้นโดยไม่รู้ตัว