ตอน 43

เมื่อได้ฟังคำอธิบายจากผู้จัดการหวังจบ ร่างกายของหลินมี่ก็ผ่อนคลายลงทันที ที่แท้เป็นเรื่องนี้เอง นึกว่าเงินในบัญชีมีปัญหาเสียอีก แต่บริการอัปเกรดที่ว่านี้ก็น่าสนใจไม่น้อย ในเมื่อตอนนี้เธอมีทรัพย์สินมหาศาล และในอนาคตบริษัทจะต้องมีการทำธุรกรรมทางการเงินอยู่บ่อยครั้ง หากได้รับบริการที่สะดวกสบายกว่านี้ ย่อมช่วยลดปัญหาจุกจิกไปได้มาก เดิมทีบัตรธนาคารที่เธอใช้เป็นเพียงบัตรออมทรัพย์ธรรมดา จะรูดจ่ายทั่วไปก็ไม่มีปัญหา แต่ตอนซื้อร้านค้าและต้องโอนเงินก้อนใหญ่ เธอถึงขั้นต้องโทรศัพท์หาธนาคารเพื่อขออนุมัติการโอนยอดเงินจำนวนมาก ต่อไปภายหน้า ธุรกรรมของเธอจะยิ่งเพิ่มมากขึ้นและมีมูลค่าสูงขึ้นเรื่อยๆ หากต้องมาคอยโทรหาธนาคารทุกครั้งที่มีการโอนออก ก็คงจะยุ่งยากเกินไป ในเมื่อตอนนี้เธอครอบครองทรัพย์สมบัติที่เปลี่ยนชีวิตไปแล้ว ก็ย่อมต้องได้รับบริการและสิทธิพิเศษที่คู่ควร ไม่เช่นนั้นการหาเงินไปเพื่ออะไร? “ตกลงค่ะผู้จัดการหวัง ตอนนี้ฉันว่างอยู่พอดีและก็อยู่ไม่ไกลจากธนาคารของคุณด้วย เดี๋ยวฉันจะรีบเข้าไปค่ะ” วางสายเสร็จ หลินมี่ก็หมุนพวงมาลัยรถ มุ่งตรงไปยังธนาคารทันที ระหว่างทาง เธออดทอดถอนใจไม่ได้ เพียงไม่กี่วัน ชีวิตของเธอกลับพลิกผันไปราวกับหน้ามือเป็นหลังมือ จากพนักงานออฟฟิศที่ใช้ชีวิตเช้าชามเย็นชาม กลายเป็นมหาเศรษฐีพันล้าน แถมยังกลายเป็นลูกค้า 'ระดับวีไอพีสูงสุด' ของธนาคารอีกต่างหาก ความเปลี่ยนแปลงของสถานะเกิดขึ้นรวดเร็วจนตัวเธอเองยังรู้สึกมึนงง แต่หลินมี่ก็รู้ดีว่า นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น ชีวิตใหม่ของเธอเพิ่งจะเริ่มขึ้นจริง ๆ — วันถัดมา หลังรับประทานอาหารเช้าเสร็จ สิ่งแรกที่หลินมี่ทำคือการเช็กอินประจำวัน ส่วนยอดเงินในกระเป๋าเงินระบบนั้นหรือ? เธอไม่ได้สนใจเท่าไรนัก เพราะตั้งแต่เมื่อวานก็ได้เริ่มนับรอบใหม่แล้ว หลังจากที่เคยเห็นตัวเลขระดับพันล้านมาก่อน พอมาเห็นตัวเลขหลักพันหลักหมื่นในตอนนี้ ใจเธอกลับสงบนิ่งไร้ระลอกคลื่น ไม่รู้สึกตื่นเต้นอะไรเป็นพิเศษแล้ว เธอเพียงแค่รอครบสัปดาห์แล้วค่อยถอนเงินออกมาก็พอ ในระหว่างนี้ไม่มีอะไรให้ต้องกังวล ในเมื่อเธอได้สัมผัสประสบการณ์ตรงด้วยตัวเองแล้วว่ามันเป็นอย่างไร ความอยากรู้อยากเห็นที่มีแต่เดิมก็ลดน้อยถอยลงไปตามระเบียบ “นับเวลาดูแล้ว... น่าจะเป็นวันนี้สินะ?” หลินมี่นึกถึงข่าวในหัวข้อร้อนแรงของระบบเรื่อง 'ร้านอาหารเน็ตไอดอลจัดฉาก' เธอรีบเปลี่ยนหน้าจอไปค้นหา และก็พบวิดีโอดังกล่าวเข้าจริงๆ แม้ว่ากระแสในตอนนี้จะยังไม่สูงมากนักก็ตาม หลินมี่วิจารณ์ลงใต้คลิปอย่างตรงไปตรงมาพร้อมแนบรูปภาพประกอบ และยังช่วยแชร์โพสต์วิดีโอนี้ออกไปอีกแรง ถือว่าใช้กำลังของตัวเองในตอนนี้ช่วยได้เท่าที่ทำได้ก็แล้วกัน จัดการธุระตรงนี้เสร็จ เธอก็ไม่สนใจว่าชาวเน็ตจะเข้ามาคอมเมนต์อย่างไรต่อ แล้วหันไปจัดการกับอีกเรื่องหนึ่ง ภารกิจ 'บริจาคเพื่อการกุศล' ของเธอยังไม่จบ! เมื่อวานนี้เธอเพิ่งเลือกซื้อเสื้อผ้า รองเท้า และกระเป๋าไปชุดใหญ่ สิ่งที่ต้องทำตอนนี้คือรวบรวมจำนวนผู้เข้าร่วมกิจกรรมและนำข้อมูลสถานที่รับบริจาคไปแบ่งปันให้ผู้ติดตามทราบ “มีคนเข้าร่วมกว่าห้าร้อยคนเลยเหรอ?” เมื่อเห็นตัวเลขสรุป หลินมี่ก็แอบประหลาดใจเล็กน้อย แม้เธอจะมีผู้ติดตามเกือบแปดหมื่นคน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าทุกคนจะเข้าร่วมกิจกรรม เพราะมันเกี่ยวข้องกับเงินทอง และแต่ละคนก็มีฐานะทางเศรษฐกิจที่แตกต่างกัน จึงไม่สามารถใช้มาตรฐานเดียวมาบังคับทุกคนได้ การมีคนมาร่วมมากกว่าห้าร้อยคน เธอถือว่าพอใจมากแล้ว จากนั้นหลินมี่ก็ปิดรับกิจกรรมและประกาศสรุปข้อมูลผู้เข้าร่วมงาน พร้อมแนบภาพแคปรายการจัดซื้อเสื้อผ้าไปด้วย ถือว่าเป็นการปิดจบภารกิจ 'บริจาคเพื่อการกุศล' ครั้งนี้อย่างสวยงาม จัดการเรื่องพวกนี้เสร็จ ขั้นตอนสุดท้ายคือการติดต่อบริษัทโลจิสติกส์เพื่อให้แน่ใจว่าสิ่งของเหล่านี้จะถูกส่งตรงไปถึงมือน้องๆ ในพื้นที่ห่างไกลได้อย่างถูกต้อง ซึ่งทางนั้นจะมีอาจารย์ใหญ่และเจ้าหน้าที่ส่วนงานที่เกี่ยวข้องคอยช่วยประสานงานในส่วนของการแจกจ่ายต่อให้ ทำธุระทั้งหมดนี้เสร็จก็ปาเข้าไปค่อนวันแล้ว หลินมี่เพิ่งจะทานมื้อเที่ยงเสร็จและตั้งใจจะเอนหลังพักบนโซฟา เสียงโทรศัพท์จากหยวนหยวนก็ดังขึ้น “คุณขา! ฉันหาที่ทำงานที่เหมาะสมได้แล้ว บ่ายนี้คุณพอจะมีเวลาแวะมาดูหน่อยไหมคะ?” ทันทีที่รับสาย เสียงตื่นเต้นของหยวนหยวนก็ดังลอดออกมา “อยู่ที่ไหนเหรอ?” หยวนหยวนตอบกลับทันควัน “อยู่ที่ชั้นบนของตึกหวนอวี่ (寰宇) เลยค่ะ พื้นที่พอๆ กับที่เดิมของเรา แถมโต๊ะเก้าอี้ในโซนพนักงานก็ยังอยู่ครบ ฉันไปดูมาแล้ว สภาพใหม่กริบเกือบเก้าสิบเปอร์เซ็นต์เลย แค่ปรับเปลี่ยนห้องทำงานหลักๆ อีกนิดหน่อยก็ใช้ได้แล้วค่ะ” “ชั้นบนของตึกหวนอวี่เหรอ?” หลินมี่แปลกใจเล็กน้อย บังเอิญขนาดนี้เชียว? การไปเปิดบริษัทใหม่ที่ชั้นบนของอดีตที่ทำงานเก่า แถมในอนาคตอาจต้องมีงานที่เกี่ยวข้องหรือทับซ้อนกันอีก นี่มันเหมือนจะไปประกาศศึกชัดๆ เลยไม่ใช่หรือไง? “ใช่ค่ะ พูดแล้วก็บังเอิญจริงๆ...” จากนั้นหยวนหยวนก็ร่ายยาวถึงที่มาที่ไป เมื่อวานเธอไปทำเรื่องลาออกแต่เพราะใกล้เวลาเลิกงานทำให้ทำเรื่องไม่เสร็จ เลยต้องมาวิ่งเรื่องต่อในเช้าวันนี้ ผลปรากฏว่าตอนที่เธอนั่งลิฟต์ลงมาที่โถงชั้นหนึ่ง เธอเห็นป้ายประกาศให้เช่าและขายพื้นที่สำนักงาน เลยรีบติดต่อสอบถามข้อมูลทันที บังเอิญว่าเจ้าของพื้นที่ก็อยู่ที่ชั้นบนนั้นพอดี เธอเลยขอขึ้นไปดู สภาพมันดีจริงๆ จึงรีบโทรมาแจ้งหลินมี่ ต้องยอมรับว่าทำเลนี้ดีมาก! ตั้งอยู่ใจกลางเมืองหรงเฉิง รายล้อมไปด้วยบริษัทและองค์กรที่มีชื่อเสียง การเดินทางสะดวกสบาย แถมไม่ไกลยังมีห้างสรรพสินค้า จะกิน จะดื่ม หรือนัดสังสรรค์ก็สะดวกสุดๆ ที่สำคัญที่สุดคืออาคารหมิงฮุยเซ็นเตอร์ (明辉中心) แห่งนี้ล้วนเป็นที่ตั้งของบริษัทคุณภาพเยี่ยม ทั้งบริษัทธุรกิจมืออาชีพไปจนถึงบริษัทเทคโนโลยีที่มีความคิดสร้างสรรค์ หากได้มาทำงานที่นี่ ย่อมเป็นผลดีต่อการประสานทรัพยากรของบริษัทในภายภาคหน้า “อืม ตกลงค่ะ ระหว่างนี้เธอช่วยถ่วงเวลาทางผู้ดูแลไว้ก่อนนะ เดี๋ยวฉันรีบแต่งตัวแล้วออกไป” หลินมี่เองก็เคยทำงานที่หมิงฮุยเซ็นเตอร์มาหลายเดือน จึงคุ้นเคยกับสถานที่นี้ดี เธอรู้ดีว่าอาคารสำนักงานของที่นี่เป็นที่หมายปองมาก แทบจะเรียกได้ว่าพอมีพื้นที่ว่างปุ๊บ ไม่เกินหนึ่งวันก็มีคนเช่าหรือซื้อไปทันที หลินมี่เองก็รู้สึกว่าตึกสำนักงานที่นี่ดีมาก เพราะเป็นอาคารใหม่ที่สร้างเสร็จไม่ถึงสามปี สิ่งแวดล้อมสะอาดสะอ้าน ระบบรักษาความปลอดภัยและการบริการต่างๆ ก็ได้มาตรฐาน หากได้ซื้อพื้นที่สำนักงานที่หมิงฮุยเซ็นเตอร์ไว้ ก็นับว่าเป็นตัวเลือกที่คุ้มค่าจริงๆ “ได้ค่ะ” วางสายเสร็จ หลินมี่ก็ยกยิ้มอย่างมั่นใจ ในเมื่อต้องไปเจรจาธุรกิจ ในฐานะเจ้าของบริษัทแล้ว เธอจะแต่งตัวตามสบายเกินไปไม่ได้ เธอเดินเข้าไปในห้องแต่งตัว พลางกวาดสายตามองแถวเสื้อผ้าที่เพิ่งจัดซื้อมาใหม่ สมัยก่อนตอนทำงาน สไตล์การแต่งตัวของเธอส่วนใหญ่จะเป็นแบบเรียบง่ายและเป็นกันเอง แต่ทว่าตอนนี้สถานะของเธอเปลี่ยนไป พฤติกรรมและการวางตัวก็ย่อมต้องปรับเปลี่ยนให้เหมาะสมตามไปด้วย