ตอน 17

เว่ยสวินก้าวเข้ามาประชิดตัวในชั่วพริบตา กดดันให้คนตรงหน้าต้องเผชิญกับสายตาคมกริบของเขา “ลางสังหรณ์แบบไหนกันที่ทำให้คนคนหนึ่งรู้ล่วงหน้าได้แม่นยำถึงขนาดระบุเวลาและสถานที่ได้ชัดเจน? แถมยังมีอุปกรณ์ป้องกันติดมือมาด้วย?” สายตาของเขาจับจ้องไปยังกระเป๋าผ้าใบที่เธอเพิ่งหยิบหน้ากากอนามัยออกมา ก่อนจะเบนสายตากลับมามองเธอด้วยท่าทีเฉยชา ราวกับจะรอดูว่าเธอจะกุเรื่องอะไรต่อ “...” เผชิญกับสายตาที่ดูคุกคามของชายหนุ่ม หลินมี่เผลอกำสายสะพายกระเป๋าแน่นตามสัญชาตญาณ แต่แววตาของเธอกลับไม่ยอมหลบเลี่ยงแม้แต่น้อย! ยิ่งในสถานการณ์เช่นนี้ เธอจะแสดงความรู้สึกผิดหรือหวาดกลัวออกมาไม่ได้เด็ดขาด หลินมี่คลี่ยิ้มบาง เชิดหน้าขึ้นสบตาชายหนุ่มแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงที่จงใจให้ดูมีความลับน่าค้นหา “ถ้าฉันบอกว่า ฉันรู้อนาคตล่วงหน้า คุณจะเชื่อไหมคะ?” คนอย่างเว่ยสวินย่อมเป็นคนฉลาดหลักแหลมและช่างสังเกต ต่อให้เธอจะพยายามหาเหตุผลมาอ้างให้สมเหตุสมผลแค่ไหน แต่มันก็ยากที่จะทนต่อการขุดคุ้ย ในยุคสมัยแห่งข้อมูลข่าวสารที่ก้าวล้ำเช่นนี้ สำหรับคนที่มีทั้งเงินและอำนาจอย่างพวกเขา การสืบหาความจริงสักเรื่องไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไรเลย แต่สำหรับเรื่องเหลือเชื่ออย่าง 'ไสยศาสตร์' หรือ 'ดวงชะตา' นั้นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง โลกใบนี้กว้างใหญ่เกินกว่าจะคาดเดา ยังมีเรื่องประหลาดอีกมากมายที่วิทยาศาสตร์ไม่อาจหาคำตอบได้ เธอตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะต้องใช้ประโยชน์จาก 'นิ้วทองคำ' (ระบบพิเศษ) นี้ให้คุ้มค่าที่สุด จะมานั่งแต่งเรื่องโกหกไปเรื่อยๆ ทุกครั้งไม่ได้หรอก คำโกหกที่พูดบ่อยเกินไปสักวันต้องมีช่องโหว่ ในเมื่อเป็นเช่นนั้น สู้สร้างภาพลักษณ์ให้ตัวเองไปเลยดีกว่า ให้ความสามารถนี้ดูมีที่มาที่ไปแบบลึกลับ การสมอ้างว่าเป็นผู้มีญาณทิพย์ดูจะเป็นทางออกที่ดีที่สุด แข็งแกร่งและน่าเกรงขาม ส่วนเขาจะเชื่อหรือไม่? นั่นก็ไม่ใช่เรื่องของเธอ อย่างน้อยเธอก็ให้เหตุผลและตัวตนที่ชัดเจนไปแล้ว และหลังจากนี้เธอก็จะไม่เสียเวลาไปหว่านล้อมคนที่สงสัยเธออีก ถ้าเชื่อใจกัน ก็มาร่วมกันสร้างเงิน—มันก็ง่ายแค่นั้นเอง “...” ได้ยินดังนั้น เว่ยสวินถึงกับชะงักไป ดูเหมือนเขาจะคาดไม่ถึงเลยว่าเธอจะให้คำตอบแบบนี้ แต่เมื่อเห็นท่าทีที่นิ่งสงบ ไม่เหมือนคนกำลังพูดปดแม้แต่นิดเดียว ในใจของเขาก็อดกังขาตัวเองไม่ได้ หรือว่าสิ่งที่เธอพูดจะเป็นเรื่องจริง? พูดตามตรง เขาไม่ใช่คนงมงายกับเรื่องพวกนี้ แต่เขารู้ดีว่าในแวดวงชั้นสูง ยังมีคนมากมายที่ให้ความสำคัญกับเรื่องนี้ หลายครั้งที่ต้องจ่ายเงินก้อนโตเพื่อจ้าง 'ปรมาจารย์' มาเป็นที่ปรึกษา เขาเป็นคนไม่เชื่อโชคชะตา เชื่อมั่นเพียงแค่ตัวเองเท่านั้น! แต่พอมาเจอเธอพูดเช่นนี้ จิตใจของเขาก็เริ่มหวั่นไหว “สิ่งที่ควรพูดฉันก็พูดไปหมดแล้ว เชื่อหรือไม่ก็อยู่ที่คุณ! ที่ฉันยอมบอกและพยายามพาคุณหนีออกมาจากกองเพลิง ก็ถือว่าเป็นการตอบแทนที่คุณเคยช่วยฉันไว้ในงานเลี้ยงคืนนั้น แค่นั้นเองค่ะ” หลินมี่วางท่าทางจริงจัง ราวกับจะบอกเป็นนัยว่า หากไม่ใช่เพราะต้องการทดแทนบุญคุณ เธอก็คงไม่เอาตัวเข้ามาเสี่ยงชีวิตช่วยเขาเช่นนี้ “...” เว่ยสวินย่อมฟังออกถึงสิ่งที่เธอต้องการจะสื่อ ที่ผ่านมาเขาคิดมากไปเองงั้นหรือ? เมื่อลองตรองดูแล้ว ผู้หญิงคนนี้มีภูมิหลังแสนธรรมดา ไม่เช่นนั้นคืนนั้นคงไม่ถูกผู้อื่นข่มขู่เอาได้ง่ายๆ ด้วยเงื่อนไขของเธอเช่นนี้ จะไปมีปัญญาตามสืบตารางงานของเขาได้อย่างไร? เธอแทบไม่รู้จักใครในแวดวงของเขาด้วยซ้ำ จะมาหวังผลประโยชน์อะไรจากเขาก็คงไม่ใช่ เว่ยสวินคลายความสงสัยในใจลง อาจจะเป็นอย่างที่เธอบอก เรื่องราวไม่ได้ซับซ้อนอย่างที่เขาคิด หากเธอเป็นสายลับของศัตรูจริง ก็ไม่เห็นจำเป็นต้องลำบากมาช่วยเขาแบบนี้เลย “วันนี้ขอบคุณมากนะ ดีที่เธอมาทันเวลา” เมื่อเลิกสงสัย ท่าทีของเว่ยสวินก็เปลี่ยนไปเป็นนุ่มนวลและจริงใจขึ้นอย่างเห็นได้ชัด อย่างไรเสียเธอก็ช่วยชีวิตเขาไว้ “ถ้าอย่างนั้น เห็นคุณปลอดภัยดีแล้ว ฉันขอตัวก่อนนะคะ” เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ไล่ต้อนต่อ หลินมี่ก็ผ่อนลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ การต้องรับมือกับพวกอภิมหาเศรษฐีที่มีเหลี่ยมจัดเช่นนี้ มันช่างบั่นทอนพลังชีวิตเสียจริง “สะดวกแลกช่องทางติดต่อไหมครับ? วันนี้ขอบคุณคุณจริงๆ วันหลังผมขอเชิญคุณทานข้าวเพื่อเป็นการตอบแทนนะ” เห็นเธอจะเดินจากไป เว่ยสวินก็ขยับตัวมาขวางไว้ราวกับมีอำนาจลึกลับดลใจ “เอ่อ... ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้นหรอกค่ะ ถือว่าหายกันกับที่ก่อนหน้านี้คุณเคยช่วยฉันไว้” หลินมี่กล่าวพร้อมยิ้ม เว่ยสวินยืนกรานด้วยท่าทีเด็ดขาด “คืนนั้นเป็นแค่เรื่องเล็กน้อย ไม่คุ้มค่าที่จะพูดถึงหรอกครับ แต่วันนี้ไม่เหมือนกัน คุณช่วยชีวิตผมไว้จริงๆ จะนำมาเทียบกันไม่ได้” เมื่อเห็นว่าเธอทำท่าจะปฏิเสธ เว่ยสวินก็ก้าวเข้ามาอีกก้าว “หรือว่าคุณหลินคิดว่าการเชิญไปทานข้าวดูไม่จริงใจพอ? หรือจะให้ผม...” เขานึกขึ้นได้ว่าในงานเลี้ยงครั้งก่อน คนอื่นต่างเรียกเธอว่า 'คุณหลิน' “เปล่านะคะ ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น” หลินมี่รีบโบกมือปฏิเสธพัลวัน ภายใต้สายตา 'ห้ามปฏิเสธ' ของมหาเศรษฐีหนุ่ม เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากหยิบโทรศัพท์ออกมา “งั้น... แลกช่องทางใน 'อินฟู' (音符) ก็ได้ค่ะ” ตอนแรกเธอนึกอยากจะให้ช่องทางแอปแชทสีเขียว (WeChat) แต่พอฉุกคิดถึงคุณสมบัติของระบบพิเศษขึ้นมา นิ้วของเธอก็เปลี่ยนทิศทางไปกดเข้าแอป 'อินฟู' ทันที “เอ๊ะ?” เว่ยสวินเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนเสนอให้แลกช่องทางติดต่อผ่านแอป 'อินฟู' เขาไม่ค่อยได้ใช้งานมันบ่อยนัก นานๆ ทีจะกดเข้ามาอ่านข่าวดังบ้าง เธอช่างเป็นผู้หญิงที่แปลกจริงๆ ในจังหวะนั้นเอง เจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ก็รีบวิ่งเข้ามาถามด้วยเสียงดัง “พวกคุณสองคนรู้สึกไม่สบายตรงไหนไหมครับ? มีอาการไอหรือได้รับบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า?” บทสนทนาของหลินมี่และเว่ยสวินถูกตัดขาดลง ทั้งคู่ต้องหันมาเผชิญกับความเป็นจริงที่ว่า พวกเขาเพิ่งรอดตายมาจากขุมนรกกองเพลิง หลินมี่ไอออกมาเบาๆ สองครั้งก่อนจะหันไปพูดกับเว่ยสวิน “คุณให้เจ้าหน้าที่ตรวจเช็กเถอะค่ะ เมื่อกี้คุณสูดควันเข้าไปเยอะเหมือนกัน” “งั้นเราไปตรวจพร้อมกันเถอะ” เว่ยสวินตอบ จากนั้นทั้งสองก็ถูกนำตัวไปตรวจร่างกายเบื้องต้น แต่ในขณะที่ให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่ สายตาของเว่ยสวินก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองหลินมี่ แม้ความสงสัยจะหายไปแล้ว แต่ความอยากรู้อยากเห็นในตัวเธอยังคงวนเวียนอยู่ ส่วนหลินมี่เธอมักจะมองไปทางโรงแรมที่ยังคงมีกลุ่มควันพวยพุ่งออกมาด้วยความใจจดใจจ่อ... เธอไม่รู้เลยว่าผลลัพธ์ของเหตุการณ์ไฟไหม้นี้จะเปลี่ยนไปได้มากน้อยแค่ไหน? เมื่อครู่เธอเห็นผู้คนวิ่งหนีออกมาได้จำนวนมาก อย่างน้อยกลุ่มคนที่เข้าร่วมงานประชุมชั้นสี่ที่เดิมทีน่าจะติดอยู่ในสถานการณ์เลวร้าย วันนี้ก็ได้อพยพออกมาทันเวลา ตอนนี้เธอทำได้เพียงรอคอยผลสรุปสุดท้าย เธอถือโอกาสนั่งพักลงข้างเขตที่พักผู้บาดเจ็บ หากวันนี้ไม่รู้ผลลัพธ์ที่แน่ชัด เธอก็คงนั่งไม่ติดบ้านแน่ ส่วนเว่ยสวินเห็นหลินมี่นั่งลง เขาก็เลือกที่จะนั่งรออยู่ข้างๆ เช่นกัน ถึงตอนนี้เขาถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าโทรศัพท์ของเขาติดอยู่กับ 'หานหลิน' ไม่รู้ว่าหมอนั่นวิ่งไปมุดหัวอยู่ที่ไหนแล้ว สิบนาทีผ่านไป โทรศัพท์ในมือของหลินมี่สั่นขึ้น เธอกดเปิดหน้าจอระบบทันที และก็เห็นกรอบข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้นมาจริงด้วย! [ติ๊ง! ชี้แนะแนวทางเชิงบวกครั้งสำคัญได้สำเร็จ! ยับยั้งความสูญเสียร้ายแรงที่อาจเกิดขึ้น! ได้รับค่าพลังงาน +500 จุด!] [ติ๊ง! ช่วยชีวิตบุคลากรสำคัญได้สำเร็จ! ได้รับค่าพลังงาน +300 จุด!] [ติ๊ง! ยอดเงินคงเหลือในกระเป๋าระบบ: 18,241,100 หยวน ค่าพลังงาน: 145 + 500 + 300 = 945 จุด!]