ตอน 10

เตาผิงเชื้อไฟอเวจีสีคราม (淵青火種壁爐) ชั้นหนึ่งส่งความอบอุ่นไปทั่วบริเวณ ส่วนไข่ระดับ 6 นั้นถูกวางไว้ข้าง ๆ น้ำพุอเวจี (淵泉)

ลู่เสวียนเหอเทน้ำพุอเวจีที่เก็บเกี่ยวได้ในวันนี้ลงในถังไม้ ก่อนจะจิบเพียงเล็กน้อย พลางนึกถึงข้อความในแชทกลุ่มส่วนตัว เขาก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมองเถาวัลย์งูที่ปลูกไว้ด้านนอก

"ถ้าแบบนี้ ก็ไม่แปลกใจเลยที่ฐานระดับ 3 ถึงจะเริ่มทำสัญญาพันธสัญญาอสูรได้ พรุ่งนี้ต้องรีบตื่นแต่เช้าไปเก็บกวาดวัสดุเหนือธรรมชาติมาให้ได้"

"แต่เจ้าหมอนั่น เหรินซิงสิง (任星行) นี่ช่างดึงคนเก่งจริง ๆ แต่ละคนที่ดึงเข้ามาดูไม่ธรรมดากันทั้งนั้น"

"ก็จริง... เจ้าหมอนั่นมันพวกดวงเฮงตัวพ่อที่ใช้กล่องสุ่มระดับ 2 ปิดประตูฐานเล่นแบบนั้น..."

เมื่อคิดถึงจุดนี้ ลู่เสวียนเหออดไม่ได้ที่จะจึ๊กปาก

การสนทนาในช่องแชทส่วนตัวสิ้นสุดลงชั่วคราว คนที่ถูกดึงเข้ามาดูเหมือนจะถูกคัดกรองมาอย่างดี เหรินซิงสิงน่าจะเฝ้าสังเกตมานานพอสมควรถึงกล้าชวน ไม่อย่างนั้นคงโดนพวกเนียนมาหาข้อมูลแล้วชิ่งหนีไปนานแล้ว ไม่เหมือนกับกลุ่มนี้ที่แต่ละคนดูจะเป็น 'ผู้เล่น' ฝั่งระเบียบด้วยกันทั้งสิ้น

เขามองดูวัสดุระดับ 9 ที่กองรวมกันอยู่บนพื้น ก่อนจะตัดสินใจส่งข้อความหาจางจิ้งจิ้ง

"วัสดุระดับ 9 แลกยังไง?"

"ในเมื่ออยู่กลุ่มเดียวกันแล้ว ผมจะให้ราคาพิเศษ ปกติถ้าไม่ใช่คนกันเองผมไม่ค่อยอยากแลกหรอก ผมรับแลกแต่วัสดุระดับ 9 ที่เลเวลเท่ากันเท่านั้น จะเป็นอะไรก็ได้"

"เริ่มแลกเปลี่ยนเลยละกัน ผมเอาไม้ชิง (青木) แลกกับไม้ชิงเอิน (並閖木) ที่คุณมี"

การแลกเปลี่ยนเสร็จสิ้นลงอย่างรวดเร็ว ส่วนอีกสองคนที่เหลือในแชทอย่างซ่งสืออวี้ (宋時域) ที่มีพรสวรรค์เป็นเภสัชกร และจางเมี่ยว (張廟) ที่มีค่าพลังต่อสู้สูง ทั้งคู่ต่างไม่ใช่คนธรรมดา แต่เนื่องจากยังไม่มีอะไรต้องแลกเปลี่ยนกัน จึงทำได้เพียงเพิ่มเพื่อนไว้เท่านั้น

ในขณะที่ชื่อสัตว์ประหลาดต่าง ๆ ที่เหรินซิงสิงโพสต์ทิ้งท้ายไว้ในฟอรัมกำลังกลายเป็นประเด็นใหญ่ แต่เรื่องนั้นไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรต่อตัวเขา

พรุ่งนี้จางจิ้งจิ้งจะส่งวัสดุระดับ 9 ส่วนที่เหลือมาให้ ส่วนที่เหลือก็เป็นหน้าที่ของคนอื่น หวังว่าเขาจะรอดไปได้นะ...

...

ค่ำคืนผ่านไปอย่างรวดเร็ว

วันนี้ลู่เสวียนเหอตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง เขาอยากจะเห็นสภาพของโลกในช่วงที่ใกล้จะรุ่งสาง เพื่อเตรียมตัวรับมือกับเหตุการณ์ในอนาคต

"ดีนะที่เปิดหน้าต่างไว้ที่ชั้นสองพอดี ตอนนี้เลยได้จังหวะสำรวจ"

ไฟจากเชื้อเพลิงบนชั้นสองกำลังจะมอดดับลง เขามองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นไอหมอกหนาทึบ จึงเดินเข้าไปใช้มือเช็ดกระจก ก่อนจะพบรอยมือประหลาดประทับอยู่ด้านนอก

เมื่อเห็นรอยมือนั้น คิ้วของเขาก็ขมวดมุ่น

"เมื่อคืนก็เป็นแบบนี้ คืนนี้ไม่รู้จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง"

"หลังเที่ยงคืนผ่านไปก็จะเข้าสู่วันที่สี่ ช่วงนั้นเชื้อไฟมือใหม่ก็จะหมดลง ไม่รู้จะมีคนต้องตายไปเท่าไหร่"

เขาถอนหายใจออกมาอย่างวิตกกังวล ยิ่งคิดถึงวัสดุระดับ 9 ที่ยังขาดหินอยู่อีกนิดหน่อยก็ยิ่งเครียด โชคดีที่หินหาได้จากการขุดในน้ำ วันนี้ก็น่าจะรวบรวมได้ครบ

"รอให้มีของเหลือค่อยไปแลกหินระดับ 9 กับจางจิ้งจิ้งเพิ่มละกัน"

คิดได้ดังนั้น เขาก็เริ่มนั่งเฝ้าดูพระอาทิตย์ขึ้น ความมืดมิดค่อย ๆ จางหายไป แสงสว่างเริ่มปรากฏขึ้น

ทว่าแสงสว่างที่เพิ่งแย้มออกมานั้นเอง กลับเผยให้เห็นสิ่งที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืด

"เวรเอ๊ย! นั่นมันตัวอะไร!"

หากเป็นเพียงสัตว์ประหลาดในน้ำลึก หรือตัวที่เหรินซิงสิงเคยพูดถึง เขาก็พอจะทำใจรับมือไว้แล้ว แต่ทว่าในตอนที่แสงอาทิตย์โผล่พ้นขอบฟ้า ในแสงขาวนวลนั่นกลับมีร่างมนุษย์ผมเผ้ารุงรังปรากฏตัวขึ้น

ร่างนั้นสวมชุดสีขาวเปียกโชกยืนอยู่กลางน้ำ และเพียงแค่พริบตาเดียว ร่างมนุษย์ผมดำในชุดขาวเปียกชื้นนั้นก็พุ่งข้ามระยะทางกว่าสิบเมตรเข้ามาใกล้แพลตฟอร์มที่ต่อขยายออกมาจากฐานเล็ก ๆ ของเขาทันที

แม้จะยังไม่ได้สัมผัสตัว แต่ภาพที่เห็นก็ทำให้ลู่เสวียนเหอหวาดผวาอย่างสุดขีด โดยเฉพาะตอนที่ร่างนั้นเงยหน้าขึ้นมองมาทางเขา ลู่เสวียนเหอเห็นใบหน้าว่างเปล่าไร้เครื่องหน้าโดยสิ้นเชิง!

"อ๊าก!"

ความเจ็บปวดแปลบปลาบพร้อมกับความหวาดกลัวพุ่งเข้าสู่สมองจนเขาหลุดปากร้องออกมา สัตว์ประหลาดสุดสยองนั่นพยายามจะเข้ามาใกล้ แต่มันกลับติดกฎเกณฑ์บางอย่างที่ทำให้เข้าใกล้ฐานเล็ก ๆ นี้ไม่ได้ แม้แต่แพลตฟอร์มที่ยื่นออกไปก็ตาม สุดท้ายมันก็สลายหายไปราวกับฟองอากาศภายใต้แสงอาทิตย์

"นั่นมันตัวอะไรกัน..."

เขาทนประคองสติรอจนพระอาทิตย์ขึ้นจนสุดและสัตว์ประหลาดหายไป ลู่เสวียนเหอจึงเดินโซเซลงมาชั้นหนึ่งด้วยดวงตาที่แดงก่ำ เขารีบดื่มน้ำพุอเวจีที่สะสมไว้อย่างยากลำบากจนหมด ก่อนจะพิงเตาผิงหอบหายใจ ราวกับได้ฟื้นคืนชีพกลับมาอีกครั้ง

"โลกหมอกมรณะประหลาด... นี่คือสิ่งที่ผมต้องเจอในโลกนี้สินะ?"

ลู่เสวียนเหอรู้สึกเย็นวาบไปถึงสันหลัง เขาเริ่มกังวลว่ายังมีสิ่งลี้ลับที่ไม่รู้จักตัวอื่นแฝงตัวอยู่อีกหรือไม่

แต่ถึงอย่างนั้น เมื่อจิตใจเริ่มคงที่ เขาก็คว้าจอบเหล็กเดินออกจากฐานไป

เขาต้องรีบอัปเกรดฐานให้เป็นระดับ 3 และคว้าโฉนดที่ดินมาให้ได้! ยิ่งเร็วเท่าไหร่ยิ่งดี!

เมื่อช่วงเวลาแห่งการเริ่มต้นกำลังจะสิ้นสุดลง โฉมหน้าที่แท้จริงของโลกใบนี้ก็จะถูกเผยออกมาจนหมดสิ้น

เขาส่งข้อมูลที่ได้รับให้กับแชทส่วนตัว พร้อมทั้งตั้งกระทู้เตือนภัยในฟอรัม เพราะยังไงเขาก็ได้รับความช่วยเหลือจากที่นั่นมาไม่น้อย

เวลานี้ป่าดิบชื้นภายนอกดูเหมือนจะยังเป็นปกติ แต่ถ้าสังเกตให้ดี จะพบว่าต้นไม้และกิ่งก้านบางส่วนเริ่มบิดเบี้ยวเคลื่อนไหวได้เอง

เมื่อเห็นเช่นนั้น อารมณ์ที่แย่อยู่แล้วก็ยิ่งดิ่งลงเหว

"ขุดเหมืองต่อดีกว่า"

เขาถอดเสื้อผ้าทิ้งไว้ข้าง ๆ เพราะตอนนี้เขามีเสื้อผ้าแค่ชุดเดียว ถ้าซักแล้วไม่มีให้ใส่แน่ ๆ เขาเดินลงไปในน้ำ ใช้จอบเหล็กกระแทกหินเพื่อดูว่าจะเจอแร่ระดับ 9 หรือไม่ โชคดีที่อัตราการดรอปของในน้ำนั้นสูงกว่าบนบกมาก

ลู่เสวียนเหอดำดิ่งอยู่กับการขุดเหมืองจนลืมวันเวลา พระอาทิตย์สูงขึ้นเรื่อย ๆ น่าจะใกล้สิบโมงเช้าแล้ว ในตอนนั้นเอง เสียงที่คุ้นเคยทว่าไร้อารมณ์ก็ดังขึ้นข้างหูผู้รอดชีวิตทุกคนอีกครั้ง

【ขอแสดงความยินดีกับผู้รอดชีวิต เคอเซวีย (柯薛) ที่อัปเกรดฐานเอาตัวรอดเป็นระดับ 3 สำเร็จ ได้รับโฉนดที่ดิน และได้รับกล่องสุ่มระดับ 3】

【ช่วงเวลาคุ้มครองมือใหม่กำลังจะสิ้นสุดลง คำอวยพรแห่งหมอกกำลังจะจางหาย ผู้รอดชีวิตจากโลก โปรดเร่งมือให้ไว ผู้รอดชีวิต 1,000 คนแรกที่อัปเกรดฐานเป็นระดับ 3 และได้รับโฉนดจะได้รับของขวัญจากหมอก】

ประโยคที่ดังขึ้นติดต่อกันทำให้ทุกคนฮือฮา

"เชี่ยเอ๊ย! กูเพิ่งจะเวล 2 เองนะ มีคนอัปเวล 3 แล้วเหรอ? โฉนดที่ดินคืออะไรวะ?"

"นี่มันคนหรือเปล่าวะ? ทำไมพอมาต่างโลกแล้วคนเราถึงมีความแตกต่างกันขนาดนี้ รับไม่ได้เว้ย!"

"กล่องสุ่มระดับ 3 นี่คือรางวัลสำหรับอันดับ 1 สินะ อิจฉาจนตาแดงแล้วเนี่ย"

"กูไม่เอาด้วยนะ ช่วงคุ้มครองมือใหม่กำลังจะหมดเหรอ? อย่าเพิ่งดิ สัตว์ประหลาดตอนกลางคืนมันโหดเกินไป กูไม่อยากตาย!"

"เทพเกินไปแล้ว ใครรู้จักคุณเคอเซวียบ้าง ขอแอดเฟรนด์หน่อย!"

ไม่ว่าจะช่องแชทโลก ช่องแชทเขต หรือแม้แต่ในฟอรัม ต่างพากันแตกตื่นกันถ้วนหน้า

ลู่เสวียนเหอมองดูข้อความเหล่านั้นแล้วสูดหายใจลึก ก่อนจะเริ่มขนย้ายหินที่เก็บได้ ถึงแม้ในใจจะร้อนรน แต่ตอนนี้ก็ทำอะไรไม่ได้มากกว่านี้

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป มีคนอัปเกรดฐานเป็นระดับ 3 เพิ่มอีกนับสิบคน ซึ่งมีชื่อของชาวต่างชาติปนอยู่ด้วย

"ในที่สุดก็รวบรวมวัสดุได้ครบสักที"

"ขอบคุณโลก ขอบคุณทะเลลึก"

ใบหน้าของลู่เสวียนเหอเผยรอยยิ้มออกมา เขาโชคดีสุด ๆ ที่ขุดเจอ 'หินเรืองทอง (輝金石)' ซึ่งเป็นวัสดุเหนือธรรมชาติระดับ 8 เขาไม่รอช้า รีบเก็บวัสดุสำคัญใส่เป้แล้วแบกหินตรงกลับไปยังฐาน

เขายังไม่รีบอัปเกรดฐานทันทีที่ถึง แต่ตัดสินใจหยิบถังไม้สูดหายใจลึกแล้วดำน้ำลงไปอีกครั้ง เขาตั้งใจจะไปตักน้ำใกล้เขตทะเลลึก เผื่อจะมีคุณสมบัติพิเศษบางอย่าง

แม้จะเห็นเจ้าปลาหมึกยักษ์และสิ่งมีชีวิตในทะเลลึกตัวอื่น ๆ แหวกว่ายอยู่ไกล ๆ แต่อารมณ์ของเขากลับสงบนิ่งกว่าที่เคย

เมื่อตักน้ำใส่ถังไม้จนเต็มและบรรจุลงเป้จนครบสามครั้งจนเต็มความจุของช่องเก็บของ เขาก็ว่ายน้ำกลับฐานอย่างรวดเร็ว

ลู่เสวียนเหอปีนขึ้นแพลตฟอร์มพร้อมกับเป้พับได้แล้วหอบหายใจอย่างแรง

"จะได้น้ำเหนือธรรมชาติระดับ 8 หรือไม่ ก็วัดกันที่คราวนี้แหละ ไม่มีเวลาให้ลุ้นซ้ำสองแล้ว"

เขามีน้ำระดับ 9 เหลืออยู่พอสมควร จึงแบ่งไปแลกเปลี่ยนกับเหรินซิงสิงบ้างบางส่วน

ก่อนจะเปิดกล่องสุ่ม ลู่เสวียนเหอหลับตาอธิษฐานต่อทะเลลึกและโลกใบเดิม ล้างมือด้วยน้ำสะอาดหนึ่งครั้ง ก่อนจะนำถังไม้ในเป้ออกมา

เริ่มอัปเกรดฐาน!