ตอน 10

หลินมี่อ่านข่าวร้อนแรงนั้นจนจบ แผ่นหลังของนางก็อดไม่ได้ที่จะมีเหงื่อเย็นซึมออกมา “ทำอย่างไรดีล่ะนี่...” หากไม่รู้เรื่องนี้ก็คงไม่เป็นไร นางก็คงเป็นเพียงคนธรรมดาที่อ่านข่าวแล้วได้แต่ถอนใจรำลึกถึงโศกนาฏกรรมเหมือนคนทั่วไป ทว่าบัดนี้นางกลับมีความสามารถในการหยั่งรู้อนาคต ในเมื่อรับรู้ล่วงหน้าแล้ว จะให้นางนิ่งเฉยต่อการสูญเสียชีวิตผู้บริสุทธิ์เหล่านั้นได้อย่างไรกัน? ความรู้สึกไร้อำนาจจากเหตุรถชนครั้งก่อนยังคงวนเวียนอยู่ในใจ ทว่าคราวนี้ระบบให้ข้อมูลมาแม่นยำอย่างยิ่ง ทั้งสถานที่ เวลา และสาเหตุ ระบุไว้อย่างชัดเจน หากนางยังเลือกที่จะเพิกเฉย จิตสำนึกของนางคงไม่มีวันสงบสุขแน่ อีกอย่าง นางไม่เชื่อหรอกว่าระบบที่วิเศษและทรงพลังเช่นนี้จะมาปรากฏตัวเพื่อให้นางเป็นคนใจดำเพิกเฉยต่อชีวิตผู้คน ยิ่งไปกว่านั้น กฎของระบบยังเต็มไปด้วยพลังบวก ทั้งยังมีรางวัลและบทลงโทษในกรณีที่นางสามารถแก้ไขเหตุการณ์ในข่าวร้อนแรงได้ นั่นยิ่งพิสูจน์ว่านางมีภาระหน้าที่ที่ต้องทำ แน่นอนว่าเรื่องที่นางมี ‘ตัวช่วยพิเศษ’ เช่นนี้ จะเปิดเผยให้ใครรู้ไม่ได้เด็ดขาด “ควรทำอย่างไรดีนะ?” แจ้งตำรวจ? หลินมี่ส่ายหัวทันที หากตำรวจใส่ใจและป้องกันเหตุไฟไหม้ได้ก็ถือเป็นกุศลอันยิ่งใหญ่ แต่ถ้าตำรวจไม่ได้สนใจเรื่องไฟไหม้ที่โรงแรม กลับมองว่านางเป็นคนน่าสงสัยขึ้นมาล่ะก็คงแย่แน่ นางไม่อยากเอาตัวเข้าไปเสี่ยง งานนี้ต้องช่วยคนแน่นอน แต่จะช่วยอย่างไรนั้น นางต้องขบคิดให้รอบคอบ หากจะบอกโต้งๆ ว่าจะเกิดไฟไหม้ก็คงไม่ได้ เพราะไม่มีเหตุผลมารองรับที่น่าเชื่อถือพอ หรือจะลองโทรศัพท์แบบไม่เปิดเผยตัวตนไปเตือนทางโรงแรมให้ตรวจสอบระบบป้องกันอัคคีภัยดี? ทว่าการโทรสายเดียวแบบนิรนามคงไม่มีน้ำหนักพอ โรงแรมซิงฮุย (星辉 - Xīnghuī) คงไม่ยอมรื้อระบบตรวจสอบใหญ่โตเพียงเพราะคำเตือนที่ไม่มีที่มาที่ไป ความน่าเชื่อถือน้อยเกินไป เผลอๆ พวกเขาอาจคิดว่าเป็นพวกคนว่างงานโทรมาป่วนด้วยซ้ำ นางต้องการวิธีที่รุกคืบและมีโอกาสเห็นผลจริงมากกว่านี้ “ห้องครัวหลังร้านอาหารจีนชั้นสามของโรงแรมซิงฮุยอินเตอร์เนชั่นแนล...” หลินมี่พึมพำพร้อมกับครุ่นคิดอย่างรวดเร็วในหัว ไตร่ตรองไปมาแล้ว เรื่องนี้ไม่ควรบอกใครทั้งสิ้น เพราะคนอื่นอาจกลายเป็นปัจจัยที่คาดเดาไม่ได้ เรื่องนี้ต้องลงมือทำด้วยตัวเองเท่านั้น บางที มะรืนนี้อาจต้องไปที่โรงแรมด้วยตัวเอง หากไม่ให้เป็นจุดสนใจนัก นางอาจหาโอกาสเข้าไปเตือนเจ้าหน้าที่จัดการหรือฝ่ายรักษาความปลอดภัยของโรงแรมด้วยวิธีที่ดูสมเหตุสมผลกว่า เช่นการ “บังเอิญพบ” จุดเสี่ยงบางอย่าง หรือหากใกล้ถึงเวลาเกิดเหตุ อาจหาวิธีสร้าง “สถานการณ์” เล็กๆ เช่นทำให้สัญญาณเตือนภัยในจุดหนึ่งทำงาน เพื่อบีบให้ทางโรงแรมต้องรีบตรวจสอบจนไปเจอต้นตอของภัยที่แท้จริง เพราะการที่นางอยู่ในสถานการณ์จริงเท่านั้นจึงจะมีความน่าเชื่อถือที่สุด หากนางสามารถยับยั้งหรือลดทอนความสูญเสียจากหายนะครั้งนี้ได้ บางทีอาจได้รับผลตอบแทนที่ไม่คาดคิดก็ได้ นางอยากช่วยชีวิตคน และอยากได้รางวัลจากระบบด้วย! โอกาสและความเสี่ยงมักมาคู่กันเสมอ “ยังดีที่มีเวลาให้วางแผน” เมื่อเรียบเรียงความคิดได้แล้ว หลินมี่ก็ผ่อนลมหายใจออกมา งานประชุมจะจัดขึ้นมะรืนนี้ นางยังมีเวลาเตรียมตัว จากนั้นนางก็ปิดระบบ ‘ร่ำรวยทางลัด’ (暴富 - Bàofù) และเริ่มสืบค้นข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับงานประชุมนั้นผ่านทางอินเทอร์เน็ต ในข่าวร้อนแรงระบุว่า จุดที่ใกล้จุดเกิดเหตุไฟไหม้ที่สุดคือห้องจัดเลี้ยงที่ใช้จัดงานประชุม ซึ่งเป็นชั้นที่มีคนติดอยู่มากที่สุด เพราะชั้นอื่นๆ มีเพียงแขกประปราย แต่ในห้องจัดเลี้ยงที่จัดงานประชุมมีคนอยู่เป็นร้อย เมื่อเกิดเหตุขึ้นย่อมต้องโกลาหลอย่างแน่นอน ดังนั้นนางต้องทำความเข้าใจเกี่ยวกับงานประชุมให้มากที่สุด เผื่อจะพบช่องทางอื่นในการช่วยเหลือ เวลาผ่านไปโดยไม่รู้ตัว กว่าหลินมี่จะเงยหน้าจากหน้าจอก็มืดค่ำแล้ว นางรีบวางโทรศัพท์แล้วลุกขึ้นไปจัดการมื้อเย็น